Sujātajātaka

“Kiṁ nu santaramānova, lāyitvā haritaṁ tiṇaṁ; Khāda khādāti lapasi, gatasattaṁ jaraggavaṁ.

Na hi annena pānena, mato goṇo samuṭṭhahe; Tvañca tucchaṁ vilapasi, yathā taṁ dummatī tathā”.

“Tatheva tiṭṭhati sīsaṁ, hatthapādā ca vāladhi; Sotā tatheva tiṭṭhanti, maññe goṇo samuṭṭhahe.

Nevayyakassa sīsañca, hatthapādā ca dissare; Rudaṁ mattikathūpasmiṁ, nanu tvaññeva dummati”.

“Ādittaṁ vata maṁ santaṁ, ghatasittaṁva pāvakaṁ; Vārinā viya osiñcaṁ, sabbaṁ nibbāpaye daraṁ.

Abbahī vata me sallaṁ, yamāsi hadayassitaṁ; Yo me sokaparetassa, pitusokaṁ apānudi.

Sohaṁ abbūḷhasallosmi, vītasoko anāvilo; Na socāmi na rodāmi, tava sutvāna māṇava.

Evaṁ karonti sappaññā, ye honti anukampakā; Vinivattenti sokamhā, sujāto pitaraṁ yathā”ti.

Sujātajātakaṁ dutiyaṁ.