Kapijātaka

“Yattha verī nivasati, na vase tattha paṇḍito; Ekarattaṁ dirattaṁ vā, dukkhaṁ vasati verisu.

Diso ve lahucittassa, posassānuvidhīyato; Ekassa kapino hetu, yūthassa anayo kato.

Bālova paṇḍitamānī, yūthassa parihārako; Sacittassa vasaṁ gantvā, sayethāyaṁ yathā kapi.

Na sādhu balavā bālo, yūthassa parihārako; Ahito bhavati ñātīnaṁ, sakuṇānaṁva cetako.

Dhīrova balavā sādhu, yūthassa parihārako; Hito bhavati ñātīnaṁ, tidasānaṁva vāsavo.

Yo ca sīlañca paññañca, sutañcattani passati; Ubhinnamatthaṁ carati, attano ca parassa ca.

Tasmā tuleyya mattānaṁ, sīlapaññāsutāmiva; Gaṇaṁ vā parihare dhīro, eko vāpi paribbaje”ti.

Kapijātakaṁ navamaṁ.