Kummāsapiṇḍijātaka

“Na kiratthi anomadassisu, Pāricariyā buddhesu appikā; Sukkhāya aloṇikāya ca, Passaphalaṁ kummāsapiṇḍiyā.

Hatthigavassā cime bahū, Dhanadhaññaṁ pathavī ca kevalā; Nāriyo cimā accharūpamā, Passa phalaṁ kummāsapiṇḍiyā”.

“Abhikkhaṇaṁ rājakuñjara, Gāthā bhāsasi kosalādhipa; Pucchāmi taṁ raṭṭhavaḍḍhana, Bāḷhaṁ pītimano pabhāsasi”.

“Imasmiññeva nagare, kule aññatare ahuṁ; Parakammakaro āsiṁ, bhatako sīlasaṁvuto.

Kammāya nikkhamantohaṁ, caturo samaṇeddasaṁ; Ācārasīlasampanne, sītibhūte anāsave.

Tesu cittaṁ pasādetvā, nisīdetvā paṇṇasanthate; Adaṁ buddhāna kummāsaṁ, pasanno sehi pāṇibhi.

Tassa kammassa kusalassa, idaṁ me edisaṁ phalaṁ; Anubhomi idaṁ rajjaṁ, phītaṁ dharaṇimuttamaṁ”.

“Dadaṁ bhuñja mā ca pamādo, Cakkaṁ vattaya kosalādhipa; Mā rāja adhammiko ahu, Dhammaṁ pālaya kosalādhipa”.

“Sohaṁ tadeva punappunaṁ, Vaṭumaṁ ācarissāmi sobhane; Ariyācaritaṁ sukosale, Arahanto me manāpāva passituṁ.

Devī viya accharūpamā, Majjhe nārigaṇassa sobhasi; Kiṁ kammamakāsi bhaddakaṁ, Kenāsi vaṇṇavatī sukosale”.

“Ambaṭṭhakulassa khattiya, Dāsyāhaṁ parapesiyā ahuṁ; Saññatā ca dhammajīvinī, Sīlavatī ca apāpadassanā.

Uddhaṭabhattaṁ ahaṁ tadā, Caramānassa adāsi bhikkhuno; Vittā sumanā sayaṁ ahaṁ, Tassa kammassa phalaṁ mamedisan”ti.

Kummāsapiṇḍijātakaṁ dasamaṁ.