Haritacajātaka

“Sutaṁ metaṁ mahābrahme, kāme bhuñjati hārito; Kaccetaṁ vacanaṁ tucchaṁ, kacci suddho iriyyasi”.

“Evametaṁ mahārāja, yathā te vacanaṁ sutaṁ; Kummaggaṁ paṭipannosmi, mohaneyyesu mucchito”.

“Adu paññā kimatthiyā, nipuṇā sādhucintinī; Yāya uppatitaṁ rāgaṁ, kiṁ mano na vinodaye”.

“Cattārome mahārāja, loke atibalā bhusā; Rāgo doso mado moho, yattha paññā na gādhati”.

“Arahā sīlasampanno, suddho carati hārito; Medhāvī paṇḍito ceva, iti no sammato bhavaṁ”.

“Medhāvīnampi hiṁsanti, isiṁ dhammaguṇe rataṁ; Vitakkā pāpakā rāja, subhā rāgūpasaṁhitā”.

“Uppannāyaṁ sarīrajo, Rāgo vaṇṇavidūsano tava; Taṁ pajaha bhaddamatthu te, Bahunnāsi medhāvisammato”.

“Te andhakārake kāme, Bahudukkhe mahāvise; Tesaṁ mūlaṁ gavesissaṁ, Checchaṁ rāgaṁ sabandhanaṁ”.

“Idaṁ vatvāna hārito, isi saccaparakkamo; Kāmarāgaṁ virājetvā, brahmalokūpago ahū”ti.

Haritacajātakaṁ pañcamaṁ.