Catudvārajātaka

“Catudvāramidaṁ nagaraṁ, āyasaṁ daḷhapākāraṁ; Oruddhapaṭiruddhosmi, kiṁ pāpaṁ pakataṁ mayā”.

“Sabbe apihitā dvārā, oruddhosmi yathā dijo; Kimādhikaraṇaṁ yakkha, cakkābhinihato ahaṁ.

Laddhā satasahassāni, atirekāni vīsati; Anukampakānaṁ ñātīnaṁ, vacanaṁ samma nākari.

Laṅghiṁ samuddaṁ pakkhandi, sāgaraṁ appasiddhikaṁ; Catubbhi aṭṭhajjhagamā, aṭṭhāhipi ca soḷasa.

Soḷasāhi ca bāttiṁsa, atricchaṁ cakkamāsado; Icchāhatassa posassa, cakkaṁ bhamati matthake.

Uparivisālā duppūrā, icchā visaṭagāminī; Ye ca taṁ anugijjhanti, te honti cakkadhārino.

Bahubhaṇḍaṁ avahāya, maggaṁ appaṭivekkhiya; Yesañcetaṁ asaṅkhātaṁ, te honti cakkadhārino.

Kammaṁ samekkhe vipulañca bhogaṁ, Icchaṁ na seveyya anatthasaṁhitaṁ; Kareyya vākyaṁ anukampakānaṁ, Taṁ tādisaṁ nātivatteyya cakkaṁ”.

“Kīvaciraṁ nu me yakkha, cakkaṁ sirasi ṭhassati; Kati vassasahassāni, taṁ me akkhāhi pucchito”.

“Atisaro paccasaro, mittavinda suṇohi me; Cakkaṁ te sirasi māviddhaṁ, na taṁ jīvaṁ pamokkhasī”ti.

Catudvārajātakaṁ paṭhamaṁ.