Saṅkhajātaka

“Bahussuto sutadhammosi saṅkha, Diṭṭhā tayā samaṇabrāhmaṇā ca; Athakkhaṇe dassayase vilāpaṁ, Añño nu ko te paṭimantako mayā”.

“Subbhū subhā suppaṭimukkakambu, Paggayha sovaṇṇamayāya pātiyā; ‘Bhuñjassu bhattaṁ’ iti maṁ vadeti, Saddhāvittā Tamahaṁ noti brūmi”.

“Etādisaṁ brāhmaṇa disvāna yakkhaṁ, Puccheyya poso sukhamāsisāno; Uṭṭhehi naṁ pañjalikābhipuccha, Devī nusi tvaṁ uda mānusī nu”.

“Yaṁ tvaṁ sukhenābhisamekkhase maṁ, Bhuñjassu bhattaṁ iti maṁ vadesi; Pucchāmi taṁ nāri mahānubhāve, Devī nusi tvaṁ uda mānusī nu”.

“Devī ahaṁ saṅkha mahānubhāvā, Idhāgatā sāgaravārimajjhe; Anukampikā no ca paduṭṭhacittā, Taveva atthāya idhāgatāsmi.

Idhannapānaṁ sayanāsanañca, Yānāni nānāvividhāni saṅkha; Sabbassa tyāhaṁ paṭipādayāmi, Yaṁ kiñci tuyhaṁ manasābhipatthitaṁ”.

“Yaṁ kiñci yiṭṭhañca hutañca mayhaṁ, Sabbassa no issarā tvaṁ sugatte; Susoṇi subbhamu suvilaggamajjhe, Kissa me kammassa ayaṁ vipāko”.

“Ghamme pathe brāhmaṇa ekabhikkhuṁ, Ugghaṭṭapādaṁ tasitaṁ kilantaṁ; Paṭipādayī saṅkha upāhanāni, Sā dakkhiṇā kāmaduhā tavajja”.

“Sā hotu nāvā phalakūpapannā, Anavassutā erakavātayuttā; Aññassa yānassa na hettha bhūmi, Ajjeva maṁ moḷiniṁ pāpayassu”.

“Sā tattha vittā sumanā patītā, Nāvaṁ sucittaṁ abhinimminitvā; Ādāya saṅkhaṁ purisena saddhiṁ, Upānayī nagaraṁ sādhuramman”ti.

Saṅkhajātakaṁ catutthaṁ.