Rurumigarājajātaka

“Tassa gāmavaraṁ dammi, Nāriyo ca alaṅkatā; Yo metaṁ migamakkhāti, Migānaṁ migamuttamaṁ”.

“Mayhaṁ gāmavaraṁ dehi, nāriyo ca alaṅkatā; Ahaṁ te migamakkhissaṁ, migānaṁ migamuttamaṁ.

Etasmiṁ vanasaṇḍasmiṁ, ambā sālā ca pupphitā; Indagopakasañchannā, ettheso tiṭṭhate migo”.

“Dhanuṁ advejjhaṁ katvāna, usuṁ sannayhupāgami; Migo ca disvā rājānaṁ, dūrato ajjhabhāsatha.

Āgamehi mahārāja, mā maṁ vijjhi rathesabha; Ko nu te idamakkhāsi, ettheso tiṭṭhate migo”.

“Esa pāpacaro poso, samma tiṭṭhati ārakā; Soyaṁ me idamakkhāsi, ettheso tiṭṭhate migo”.

“Saccaṁ kireva māhaṁsu, narā ekacciyā idha; Kaṭṭhaṁ niplavitaṁ seyyo, na tvevekacciyo naro”.

“Kiṁ nu ruru garahasi migānaṁ, Kiṁ pakkhīnaṁ kiṁ pana mānusānaṁ; Bhayañhi maṁ vindatinapparūpaṁ, Sutvāna taṁ mānusiṁ bhāsamānaṁ”.

“Yamuddhariṁ vāhane vuyhamānaṁ, Mahodake salile sīghasote; Tatonidānaṁ bhayamāgataṁ mama, Dukkho have rāja asabbhi saṅgamo”.

“Sohaṁ catuppattamimaṁ vihaṅgamaṁ, Tanucchidaṁ hadaye ossajāmi; Hanāmi taṁ mittadubbhiṁ akiccakāriṁ, Yo tādisaṁ kammakataṁ na jāne”.

“Dhīrassa bālassa have janinda, Santo vadhaṁ nappasaṁsanti jātu; Kāmaṁ gharaṁ gacchatu pāpadhammo, Yañcassa bhaṭṭhaṁ tadetassa dehi; Ahañca te kāmakaro bhavāmi”.

“Addhā rurū aññataro sataṁ so, Yo dubbhato mānusassa na dubbhi; Kāmaṁ gharaṁ gacchatu pāpadhammo, Yañcassa bhaṭṭhaṁ tadetassa dammi; Ahañca te kāmacāraṁ dadāmi”.

“Suvijānaṁ siṅgālānaṁ, sakuṇānañca vassitaṁ; Manussavassitaṁ rāja, dubbijānataraṁ tato.

Api ce maññatī poso, ñāti mitto sakhāti vā; Yo pubbe sumano hutvā, pacchā sampajjate diso”.

“Samāgatā jānapadā, negamā ca samāgatā; Migā sassāni khādanti, taṁ devo paṭisedhatu”.

“Kāmaṁ janapado māsi, raṭṭhañcāpi vinassatu; Na tvevāhaṁ ruruṁ dubbhe, datvā abhayadakkhiṇaṁ.

Mā me janapado āsi, raṭṭhañcāpi vinassatu; Na tvevāhaṁ migarājassa, varaṁ datvā musā bhaṇe”ti.

Rurumigarājajātakaṁ navamaṁ.