Tacchasūkarajātaka

“Yadesamānā vicarimha, pabbatāni vanāni ca; Anvesaṁ vicariṁ ñātī, teme adhigatā mayā.

Bahuñcidaṁ mūlaphalaṁ, bhakkho cāyaṁ anappako; Rammā cimā girīnajjo, phāsuvāso bhavissati.

Idhevāhaṁ vasissāmi, saha sabbehi ñātibhi; Appossukko nirāsaṅkī, asoko akutobhayo”.

“Aññampi leṇaṁ pariyesa, sattu no idha vijjati; So taccha sūkare hanti, idhāgantvā varaṁ varaṁ”.

“Ko numhākaṁ idha sattu, ko ñātī susamāgate; Duppadhaṁse padhaṁseti, taṁ me akkhātha pucchitā”.

“Uddhaggarājī migarājā, balī dāṭhāvudho migo; So taccha sūkare hanti, idhāgantvā varaṁ varaṁ”.

“Na no dāṭhā na vijjanti, balaṁ kāye samohitaṁ; Sabbe samaggā hutvāna, vasaṁ kāhāma ekakaṁ”.

“Hadayaṅgamaṁ kaṇṇasukhaṁ, Vācaṁ bhāsasi tacchaka; Yopi yuddhe palāyeyya, Tampi pacchā hanāmase”.

“Pāṇātipātā virato nu ajja, Abhayaṁ nu te sabbabhūtesu dinnaṁ; Dāṭhā nu te migavadhāya na santi, Yo saṅghapatto kapaṇova jhāyasi”.

“Na me dāṭhā na vijjanti, Balaṁ kāye samohitaṁ; Ñātī ca disvāna sāmaggī ekato, Tasmā ca jhāyāmi vanamhi ekako.

Imassudaṁ yanti disodisaṁ pure, Bhayaṭṭitā leṇagavesino puthu; Te dāni saṅgamma vasanti ekato, Yatthaṭṭhitā duppasahajja te mayā.

Pariṇāyakasampannā, sahitā ekavādino; Te maṁ samaggā hiṁseyyuṁ, tasmā nesaṁ na patthaye”.

“Ekova indo asure jināti, Ekova seno hanti dije pasayha; Ekova byaggho migasaṅghapatto, Varaṁ varaṁ hanti balañhi tādisaṁ”.

“Na heva indo na seno, napi byaggho migādhipo; Samagge sahite ñātī, na byagghe kurute vase”.

“Kumbhīlakā sakuṇakā, saṅghino gaṇacārino; Sammodamānā ekajjhaṁ, uppatanti ḍayanti ca.

Tesañca ḍayamānānaṁ, ekettha apasakkati; Tañca seno nitāḷeti, veyyagghiyeva sā gati”.

“Ussāhito jaṭilena, luddenāmisacakkhunā; Dāṭhī dāṭhīsu pakkhandi, maññamāno yathā pure”.

“Sādhu sambahulā ñātī, api rukkhā araññajā; Sūkarehi samaggehi, byaggho ekāyane hato”.

Brāhmaṇañceva byagghañca, ubho hantvāna sūkarā. Ānandino pamuditā, mahānādaṁ panādisuṁ.

Te su udumbaramūlasmiṁ, sūkarā susamāgatā; Tacchakaṁ abhisiñciṁsu, “tvaṁ no rājāsi issaro”ti.

Tacchasūkarajātakaṁ navamaṁ.