Kumbhajātaka

“Ko pāturāsī tidivā nabhamhi, Obhāsayaṁ saṁvariṁ candimāva; Gattehi te rasmiyo niccharanti, Sateratā vijjurivantalikkhe.

So chinnavātaṁ kamasī aghamhi, Vehāyasaṁ gacchasi tiṭṭhasī ca; Iddhī nu te vatthukatā subhāvitā, Anaddhagūnaṁ api devatānaṁ.

Vehāyasaṁ gammamāgamma tiṭṭhasi, Kumbhaṁ kiṇāthāti yametamatthaṁ; Ko vā tuvaṁ kissa vā tāya kumbho, Akkhāhi me brāhmaṇa etamatthaṁ”.

“Na sappikumbho napi telakumbho, Na phāṇitassa na madhussa kumbho; Kumbhassa vajjāni anappakāni, Dose bahū kumbhagate suṇātha.

Gaḷeyya yaṁ pitvā pate papātaṁ, Sobbhaṁ guhaṁ candaniyoḷigallaṁ; Bahumpi bhuñjeyya abhojaneyyaṁ, Tassā puṇṇaṁ kumbhamimaṁ kiṇātha.

Yaṁ pitva cittasmimanesamāno, Āhiṇḍatī goriva bhakkhasādī; Anāthamāno upagāyati naccati ca, Tassā puṇṇaṁ kumbhamimaṁ kiṇātha.

Yaṁ ve pivitvā acelova naggo, Careyya gāme visikhantarāni; Sammūḷhacitto ativelasāyī, Tassā puṇṇaṁ kumbhamimaṁ kiṇātha.

Yaṁ pitva uṭṭhāya pavedhamāno, Sīsañca bāhuñca pacālayanto; So naccatī dārukaṭallakova, Tassā puṇṇaṁ kumbhamimaṁ kiṇātha.

Yaṁ ve pivitvā aggidaḍḍhā sayanti, Atho sigālehipi khāditāse; Bandhaṁ vadhaṁ bhogajāniñcupenti, Tassā puṇṇaṁ kumbhamimaṁ kiṇātha.

Yaṁ pitva bhāseyya abhāsaneyyaṁ, Sabhāyamāsīno apetavattho; Sammakkhito vantagato byasanno, Tassā puṇṇaṁ kumbhamimaṁ kiṇātha.

Yaṁ ve pivitvā ukkaṭṭho āvilakkho, Mameva sabbā pathavīti maññe; Na me samo cāturantopi rājā, Tassā puṇṇaṁ kumbhamimaṁ kiṇātha.

Mānātimānā kalahāni pesuṇī, Dubbaṇṇinī naggayinī palāyinī; Corāna dhuttāna gatī niketo, Tassā puṇṇaṁ kumbhamimaṁ kiṇātha.

Iddhāni phītāni kulāni assu, Anekasāhassadhanāni loke; Ucchinnadāyajjakatānimāya, Tassā puṇṇaṁ kumbhamimaṁ kiṇātha.

Dhaññaṁ dhanaṁ rajataṁ jātarūpaṁ, Khettaṁ gavaṁ yattha vināsayanti; Ucchedanī vittavataṁ kulānaṁ, Tassā puṇṇaṁ kumbhamimaṁ kiṇātha.

Yaṁ ve pitvā dittarūpova poso, Akkosati mātaraṁ pitarañca; Sassumpi gaṇheyya athopi suṇhaṁ, Tassā puṇṇaṁ kumbhamimaṁ kiṇātha.

Yaṁ ve pitvā dittarūpāva nārī, Akkosatī sasuraṁ sāmikañca; Dāsampi gaṇhe paricārakampi, Tassā puṇṇaṁ kumbhamimaṁ kiṇātha.

Yaṁ ve pivitvāna haneyya poso, Dhamme ṭhitaṁ samaṇaṁ brāhmaṇaṁ vā; Gacche apāyampi tatonidānaṁ, Tassā puṇṇaṁ kumbhamimaṁ kiṇātha.

Yaṁ ve pivitvā duccaritaṁ caranti, Kāyena vācāya ca cetasā ca; Nirayaṁ vajanti duccaritaṁ caritvā, Tassā puṇṇaṁ kumbhamimaṁ kiṇātha.

Yaṁ yācamānā na labhanti pubbe, Bahuṁ hiraññampi pariccajantā; So taṁ pivitvā alikaṁ bhaṇāti, Tassā puṇṇaṁ kumbhamimaṁ kiṇātha.

Yaṁ ve pitvā pesane pesiyanto, Accāyike karaṇīyamhi jāte; Atthampi so nappajānāti vutto, Tassā puṇṇaṁ kumbhamimaṁ kiṇātha.

Hirīmanāpi ahirīkabhāvaṁ, Pātuṁ karonti madanāya mattā; Dhīrāpi santā bahukaṁ bhaṇanti, Tassā puṇṇaṁ kumbhamimaṁ kiṇātha.

Yaṁ ve pitvā ekathūpā sayanti, Anāsakā thaṇḍiladukkhaseyyaṁ; Dubbaṇṇiyaṁ āyasakyañcupenti, Tassā puṇṇaṁ kumbhamimaṁ kiṇātha.

Yaṁ ve pitvā pattakhandhā sayanti, Gāvo kuṭahatāva na hi vāruṇiyā; Vego narena susahoriva, Tassā puṇṇaṁ kumbhamimaṁ kiṇātha.

Yaṁ manussā vivajjenti, sappaṁ ghoravisamiva; Taṁ loke visasamānaṁ, ko naro pātumarahati.

Yaṁ ve pitvā andhakaveṇḍaputtā, Samuddatīre paricārayantā; Upakkamuṁ musalehaññamaññaṁ, Tassā puṇṇaṁ kumbhamimaṁ kiṇātha.

Yaṁ ve pitvā pubbadevā pamattā, Tidivā cutā sassatiyā samāya; Taṁ tādisaṁ majjamimaṁ niratthakaṁ, Jānaṁ mahārāja kathaṁ piveyya.

Nayimasmiṁ kumbhasmiṁ dadhi vā madhu vā, Evaṁ abhiññāya kiṇāhi rāja; Evañhimaṁ kumbhagatā mayā te, Akkhātarūpaṁ tava sabbamitta”.

“Na me pitā vā athavāpi mātā, Etādisā yādisako tuvaṁsi; Hitānukampī paramatthakāmo, Sohaṁ karissaṁ vacanaṁ tavajja.

Dadāmi te gāmavarāni pañca, Dāsīsataṁ satta gavaṁsatāni; Ājaññayutte ca rathe dasa ime, Ācariyo hosi mamatthakāmo”.

“Taveva dāsīsatamatthu rāja, Gāmā ca gāvo ca taveva hontu; Ājaññayuttā ca rathā taveva, Sakkohamasmī tidasānamindo.

Maṁsodanaṁ sappipāyāsaṁ bhuñja, Khādassu ca tvaṁ madhumāsapūve; Evaṁ tuvaṁ dhammarato janinda, Anindito saggamupehi ṭhānan”ti.

Kumbhajātakaṁ dutiyaṁ.