Sambulājātaka

“Kā vedhamānā girikandarāyaṁ, Ekā tuvaṁ tiṭṭhasi saṁhitūru; Puṭṭhāsi me pāṇipameyyamajjhe, Akkhāhi me nāmañca bandhave ca.

Obhāsayaṁ vanaṁ rammaṁ, sīhabyagghanisevitaṁ; Kā vā tvamasi kalyāṇi, kassa vā tvaṁ sumajjhime; Abhivādemi taṁ bhadde, dānavāhaṁ namatthu te”.

“Yo putto kāsirājassa, sotthisenoti taṁ vidū; Tassāhaṁ sambulā bhariyā, evaṁ jānāhi dānava; Abhivādemi taṁ bhante, sambulāhaṁ namatthu te.

Vedehaputto bhaddante, vane vasati āturo; Tamahaṁ rogasammattaṁ, ekā ekaṁ upaṭṭhahaṁ.

Ahañca vanamuñchāya, Madhumaṁsaṁ migābilaṁ; Yadāharāmi taṁ bhakkho, Tassa nūnajja nādhati”.

“Kiṁ vane rājaputtena, āturena karissasi; Sambule pariciṇṇena, ahaṁ bhattā bhavāmi te”.

“Sokaṭṭāya durattāya, kiṁ rūpaṁ vijjate mama; Aññaṁ pariyesa bhaddante, abhirūpataraṁ mayā”.

“Ehimaṁ girimāruyha, bhariyā me catussatā; Tāsaṁ tvaṁ pavarā hohi, sabbakāmasamiddhinī.

Nūna tārakavaṇṇābhe, yaṁ kiñci manasicchasi; Sabbaṁ taṁ pacuraṁ mayhaṁ, ramassvajja mayā saha.

No ce tuvaṁ maheseyyaṁ, Sambule kārayissasi; Alaṁ tvaṁ pātarāsāya, Paṇhe bhakkhā bhavissasi”.

Tañca sattajaṭo luddo, kaḷāro purisādako; Vane nāthaṁ apassantiṁ, sambulaṁ aggahī bhuje.

Adhipannā pisācena, luddenāmisacakkhunā; Sā ca sattuvasaṁ pattā, patimevānusocati.

“Na me idaṁ tathā dukkhaṁ, yaṁ maṁ khādeyya rakkhaso; Yañca me ayyaputtassa, mano hessati aññathā.

Na santi devā pavasanti nūna, Na hi nūna santi idha lokapālā; Sahasā karontānamasaññatānaṁ, Na hi nūna santi paṭisedhitāro”.

“Itthīnamesā pavarā yasassinī, Santā samā aggirivuggatejā; Tañce tuvaṁ rakkhasādesi kaññaṁ, Muddhā ca hi sattadhā te phaleyya; Mā tvaṁ dahī muñca patibbatāya”.

Sā ca assamamāgacchi, pamuttā purisādakā; Nīḷaṁ paḷinaṁ sakuṇīva, gatasiṅgaṁva ālayaṁ.

Sā tattha paridevesi, rājaputtī yasassinī; Sambulā utumattakkhā, vane nāthaṁ apassantī.

Samaṇe brāhmaṇe vande, sampannacaraṇe ise; Rājaputtaṁ apassantī, “tumhaṁmhi saraṇaṁ gatā”.

Vande sīhe ca byagghe ca, ye ca aññe vane migā; Rājaputtaṁ apassantī, “tumhaṁmhi saraṇaṁ gatā”.

Tiṇā latāni osadhyo, pabbatāni vanāni ca; Rājaputtaṁ apassantī, “tumhaṁmhi saraṇaṁ gatā”.

Vande indīvarīsāmaṁ, rattiṁ nakkhattamāliniṁ; Rājaputtaṁ apassantī, “tumhaṁmhi saraṇaṁ gatā”.

Vande bhāgīrathiṁ gaṅgaṁ, savantīnaṁ paṭiggahaṁ; Rājaputtaṁ apassantī, “tumhaṁmhi saraṇaṁ gatā”.

Vande ahaṁ pabbatarājaseṭṭhaṁ, Himavantaṁ siluccayaṁ; Rājaputtaṁ apassantī, “Tumhaṁmhi saraṇaṁ gatā”.

“Atisāyaṁ vatāgacchi, rājaputti yasassini; Kena nujja samāgacchi, ko te piyataro mayā”.

“Idaṁ khohaṁ tadāvocaṁ, gahitā tena sattunā; Na me idaṁ tathā dukkhaṁ, yaṁ maṁ khādeyya rakkhaso; Yañca me ayyaputtassa, mano hessati aññathā”.

“Corīnaṁ bahubuddhīnaṁ, yāsu saccaṁ sudullabhaṁ; Thīnaṁ bhāvo durājāno, macchassevodake gataṁ”.

“Tathā maṁ saccaṁ pāletu, pālayissati ce mamaṁ; Yathāhaṁ nābhijānāmi, aññaṁ piyataraṁ tayā; Etena saccavajjena, byādhi te vūpasammatu”.

“Ye kuñjarā sattasatā uḷārā, Rakkhanti rattindivamuyyutāvudhā; Dhanuggahānañca satāni soḷasa, Kathaṁvidhe passasi bhadde sattavo”.

“Alaṅkatāyo padumuttarattacā, Virāgitā passati haṁsagaggarā; Tāsaṁ suṇitvā mitagītavāditaṁ, Na dāni me tāta tathā yathā pure.

Suvaṇṇasaṅkaccadharā suviggahā, Alaṅkatā mānusiyaccharūpamā; Senopiyā tāta aninditaṅgiyo, Khattiyakaññā paṭilobhayanti naṁ.

Sace ahaṁ tāta tathā yathā pure, Patiṁ tamuñchāya punā vane bhare; Sammānaye maṁ na ca maṁ vimānaye, Itopi me tāta tato varaṁ siyā.

Yamannapāne vipulasmi ohite, Nārī vimaṭṭhābharaṇā alaṅkatā; Sabbaṅgupetā patino ca appiyā, Abajjha tassā maraṇaṁ tato varaṁ.

Api ce daliddā kapaṇā anāḷhiyā, Kaṭādutīyā patino ca sā piyā; Sabbaṅgupetāyapi appiyāya, Ayameva seyyā kapaṇāpi yā piyā”.

“Sudullabhitthī purisassa yā hitā, Bhattitthiyā dullabho yo hito ca; Hitā ca te sīlavatī ca bhariyā, Janinda dhammaṁ cara sambulāya”.

“Sace tuvaṁ vipule laddhabhoge, Issāvatiṇṇā maraṇaṁ upesi; Ahañca te bhadde imā rājakaññā, Sabbe te vacanakarā bhavāmā”ti.

Sambulājātakaṁ navamaṁ.