Kaṇhapetavatthu

“Uṭṭhehi kaṇha kiṁ sesi, Ko attho supanena te; Yo ca tuyhaṁ sako bhātā, Hadayaṁ cakkhu ca dakkhiṇaṁ; Tassa vātā balīyanti, Sasaṁ jappati kesavā”ti.

“Tassa taṁ vacanaṁ sutvā, rohiṇeyyassa kesavo; Taramānarūpo vuṭṭhāsi, bhātusokena aṭṭito.

Kiṁ nu ummattarūpova, kevalaṁ dvārakaṁ imaṁ; Saso sasoti lapasi, kīdisaṁ sasamicchasi.

Sovaṇṇamayaṁ maṇimayaṁ, Lohamayaṁ atha rūpiyamayaṁ; Saṅkhasilāpavāḷamayaṁ, Kārayissāmi te sasaṁ.

Santi aññepi sasakā, araññavanagocarā; Tepi te ānayissāmi, kīdisaṁ sasamicchasī”ti.

“Nāhamete sase icche, ye sasā pathavissitā; Candato sasamicchāmi, taṁ me ohara kesavā”ti.

“So nūna madhuraṁ ñāti, jīvitaṁ vijahissasi; Apatthiyaṁ patthayasi, candato sasamicchasī”ti.

“Evañce kaṇha jānāsi, yathaññamanusāsasi; Kasmā pure mataṁ puttaṁ, ajjāpi manusocasi.

Na yaṁ labbhā manussena, amanussena vā pana; Jāto me mā mari putto, kuto labbhā alabbhiyaṁ.

Na mantā mūlabhesajjā, osadhehi dhanena vā; Sakkā ānayituṁ kaṇha, yaṁ petamanusocasi.

Mahaddhanā mahābhogā, raṭṭhavantopi khattiyā; Pahūtadhanadhaññāse, tepi no ajarāmarā.

Khattiyā brāhmaṇā vessā, suddā caṇḍālapukkusā; Ete caññe ca jātiyā, tepi no ajarāmarā.

Ye mantaṁ parivattenti, chaḷaṅgaṁ brahmacintitaṁ; Ete caññe ca vijjāya, tepi no ajarāmarā.

Isayo vāpi ye santā, saññatattā tapassino; Sarīraṁ tepi kālena, vijahanti tapassino.

Bhāvitattā arahanto, katakiccā anāsavā; Nikkhipanti imaṁ dehaṁ, puññapāpaparikkhayā”ti.

“Ādittaṁ vata maṁ santaṁ, ghatasittaṁva pāvakaṁ; Vārinā viya osiñcaṁ, sabbaṁ nibbāpaye daraṁ.

Abbahī vata me sallaṁ, sokaṁ hadayanissitaṁ; Yo me sokaparetassa, puttasokaṁ apānudi.

Svāhaṁ abbūḷhasallosmi, sītibhūtosmi nibbuto; Na socāmi na rodāmi, tava sutvāna bhātika”.

Evaṁ karonti sappaññā, ye honti anukampakā; Nivattayanti sokamhā, ghaṭo jeṭṭhaṁva bhātaraṁ.

Yassa etādisā honti, amaccā paricārakā; Subhāsitena anventi, ghaṭo jeṭṭhaṁva bhātaranti.

Kaṇhapetavatthu chaṭṭhaṁ.