Abhijjamānapetavatthu

“Abhijjamāne vārimhi, gaṅgāya idha gacchasi; Naggo pubbaddhapetova, māladhārī alaṅkato; Kuhiṁ gamissasi peta, kattha vāso bhavissatī”ti.

“Cundaṭṭhilaṁ gamissāmi, peto so iti bhāsati; Antare vāsabhagāmaṁ, bārāṇasiṁ ca santike”.

Tañca disvā mahāmatto, koliyo iti vissuto; Sattuṁ bhattañca petassa, pītakañca yugaṁ adā.

Nāvāya tiṭṭhamānāya, kappakassa adāpayi; Kappakassa padinnamhi, ṭhāne petassa dissatha.

Tato suvatthavasano, māladhārī alaṅkato; Ṭhāne ṭhitassa petassa, dakkhiṇā upakappatha; Tasmā dajjetha petānaṁ, anukampāya punappunaṁ.

Sātunnavasanā eke, aññe kesanivāsanā; Petā bhattāya gacchanti, pakkamanti disodisaṁ.

Dūre eke padhāvitvā, aladdhāva nivattare; Chātā pamucchitā bhantā, bhūmiyaṁ paṭisumbhitā.

Te ca tattha papatitā, bhūmiyaṁ paṭisumbhitā; Pubbe akatakalyāṇā, aggidaḍḍhāva ātape.

“Mayaṁ pubbe pāpadhammā, gharaṇī kulamātaro; Santesu deyyadhammesu, dīpaṁ nākamha attano.

Pahūtaṁ annapānampi, apissu avakirīyati; Sammaggate pabbajite, na ca kiñci adamhase.

Akammakāmā alasā, Sādukāmā mahagghasā; Ālopapiṇḍadātāro, Paṭiggahe paribhāsimhase.

Te gharā tā ca dāsiyo, tānevābharaṇāni no; Te aññe paricārenti, mayaṁ dukkhassa bhāgino.

Veṇī vā avaññā honti, rathakārī ca dubbhikā; Caṇḍālī kapaṇā honti, kappakā ca punappunaṁ.

Yāni yāni nihīnāni, kulāni kapaṇāni ca; Tesu tesveva jāyanti, esā maccharino gati.

Pubbe ca katakalyāṇā, dāyakā vītamaccharā; Saggaṁ te paripūrenti, obhāsenti ca nandanaṁ.

Vejayante ca pāsāde, ramitvā kāmakāmino; Uccākulesu jāyanti, sabhogesu tato cutā.

Kūṭāgāre ca pāsāde, pallaṅke gonakatthate; Bījitaṅgā morahatthehi, kule jātā yasassino.

Aṅkato aṅkaṁ gacchanti, māladhārī alaṅkatā; Dhātiyo upatiṭṭhanti, sāyaṁ pātaṁ sukhesino.

Nayidaṁ akatapuññānaṁ, katapuññānamevidaṁ; Asokaṁ nandanaṁ rammaṁ, tidasānaṁ mahāvanaṁ.

Sukhaṁ akatapuññānaṁ, idha natthi parattha ca; Sukhañca katapuññānaṁ, idha ceva parattha ca.

Tesaṁ sahabyakāmānaṁ, kattabbaṁ kusalaṁ bahuṁ; Katapuññā hi modanti, sagge bhogasamaṅgino”ti.

Abhijjamānapetavatthu paṭhamaṁ.