Dhātuvivaṇṇapetavatthu

“Antalikkhasmiṁ tiṭṭhanto, Duggandho pūti vāyasi; Mukhañca te kimayo pūtigandhaṁ, Khādanti kiṁ kammamakāsi pubbe.

Tato satthaṁ gahetvāna, okkantanti punappunaṁ; Khārena paripphositvā, okkantanti punappunaṁ.

Kiṁ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṁ kataṁ; Kissa kammavipākena, idaṁ dukkhaṁ nigacchasī”ti.

“Ahaṁ rājagahe ramme, ramaṇīye giribbaje; Issaro dhanadhaññassa, supahūtassa mārisa.

Tassāyaṁ me bhariyā ca, dhītā ca suṇisā ca me; Tā mālaṁ uppalañcāpi, paccagghañca vilepanaṁ; Thūpaṁ harantiyo vāresiṁ, taṁ pāpaṁ pakataṁ mayā.

Chaḷāsītisahassāni, mayaṁ paccattavedanā; Thūpapūjaṁ vivaṇṇetvā, paccāma niraye bhusaṁ.

Ye ca kho thūpapūjāya, vattante arahato mahe; Ādīnavaṁ pakāsenti, vivecayetha ne tato.

Imā ca passa āyantiyo, Māladhārī alaṅkatā; Mālāvipākaṁnubhontiyo, Samiddhā ca tā yasassiniyo.

Tañca disvāna accheraṁ, abbhutaṁ lomahaṁsanaṁ; Namo karonti sappaññā, vandanti taṁ mahāmuniṁ.

Sohaṁ nūna ito gantvā, yoniṁ laddhāna mānusiṁ; Thūpapūjaṁ karissāmi, appamatto punappunan”ti.

Dhātuvivaṇṇapetavatthu dasamaṁ.

Cūḷavaggo tatiyo.

Tassuddānaṁ

Abhijjamāno kuṇḍiyo, rathakārī bhusena ca; Kumāro gaṇikā ceva, dve luddā piṭṭhipūjanā; Vaggo tena pavuccatīti.