SN 22.32
Pabhaṅgusutta
Chưa có bản dịch tiếng Việt cho bài này. Bản dịch tiếng Anh của Tỳ-khưu Sujato được đặt cạnh để đối chiếu.
Sāvatthinidānaṁ. “Pabhaṅguñca, bhikkhave, desessāmi appabhaṅguñca. Taṁ suṇātha. Kiñca, bhikkhave, pabhaṅgu, kiṁ appabhaṅgu? Rūpaṁ, bhikkhave, pabhaṅgu. Yo tassa nirodho vūpasamo atthaṅgamo, idaṁ appabhaṅgu. Vedanā pabhaṅgu. Yo tassā nirodho vūpasamo atthaṅgamo, idaṁ appabhaṅgu. Saññā pabhaṅgu … saṅkhārā pabhaṅgu. Yo tesaṁ nirodho vūpasamo atthaṅgamo, idaṁ appabhaṅgu. Viññāṇaṁ pabhaṅgu. Yo tassa nirodho vūpasamo atthaṅgamo, idaṁ appabhaṅgū”ti. Ekādasamaṁ. Bhāravaggo tatiyo.
At Sāvatthī. “Mendicants, I will teach you what is brittle and what is not brittle. Listen … And what is brittle? What is not brittle? Form is brittle, but its cessation, settling, and disappearance is not brittle. Feeling … perception … choices … consciousness is brittle, but its cessation, settling, and disappearance is not brittle.”
Tassuddānaṁ
Bhāraṁ pariññaṁ abhijānaṁ, chandarāgaṁ catutthakaṁ; Assādā ca tayo vuttā, abhinandanamaṭṭhamaṁ; Uppādaṁ aghamūlañca, ekādasamo pabhaṅgūti.