Dhamma CentralHọc Phật theo Tam Tạng Pāli

SN 22.8

Dutiyaupādāparitassanāsutta

Chưa có bản dịch tiếng Việt cho bài này. Bản dịch tiếng Anh của Tỳ-khưu Sujato được đặt cạnh để đối chiếu.

Saṁyutta Nikāya 22.81. NakulapituvaggaDutiyaupādāparitassanāsutta
Linked Discourses 22.81. Nakula’s FatherAnxiety Because of Grasping (2nd)
1

Sāvatthinidānaṁ. “Upādāparitassanañca vo, bhikkhave, desessāmi anupādāaparitassanañca. Taṁ suṇātha …pe… kathañca, bhikkhave, upādāparitassanā hoti? Idha, bhikkhave, assutavā puthujjano rūpaṁ ‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’ti samanupassati. Tassa taṁ rūpaṁ vipariṇamati aññathā hoti. Tassa rūpavipariṇāmaññathābhāvā uppajjanti sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā. Vedanaṁ etaṁ mama …pe… saññaṁ etaṁ mama … saṅkhāre etaṁ mama … viññāṇaṁ ‘etaṁ mama, esohamasmi, eso me attā’ti samanupassati. Tassa taṁ viññāṇaṁ vipariṇamati aññathā hoti. Tassa viññāṇavipariṇāmaññathābhāvā uppajjanti sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā. Evaṁ kho, bhikkhave, upādāparitassanā hoti.

At Sāvatthī. “Mendicants, I will teach you how grasping leads to anxiety, and how not grasping leads to freedom from anxiety. Listen and apply your mind well, I will speak. And how does grasping lead to anxiety? It’s when an unlearned ordinary person regards form like this: ‘This is mine, I am this, this is my self.’ But that form of theirs decays and perishes, which gives rise to sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress. They regard feeling … perception … choices … consciousness like this: ‘This is mine, I am this, this is my self.’ But that consciousness of theirs decays and perishes, which gives rise to sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress. That’s how grasping leads to anxiety.

2

Kathañca, bhikkhave, anupādāaparitassanā hoti? Idha, bhikkhave, sutavā ariyasāvako rūpaṁ ‘netaṁ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti samanupassati. Tassa taṁ rūpaṁ vipariṇamati aññathā hoti. Tassa rūpavipariṇāmaññathābhāvā nuppajjanti sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā. Vedanaṁ netaṁ mama … saññaṁ netaṁ mama … saṅkhāre netaṁ mama … viññāṇaṁ ‘netaṁ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti samanupassati. Tassa taṁ viññāṇaṁ vipariṇamati aññathā hoti. Tassa viññāṇavipariṇāmaññathābhāvā nuppajjanti sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā. Evaṁ kho, bhikkhave, anupādāaparitassanā hotī”ti. Aṭṭhamaṁ.

And how does not grasping lead to freedom from anxiety? It’s when a learned noble disciple regards form like this: ‘This is not mine, I am not this, this is not my self.’ When that form of theirs decays and perishes, it doesn’t give rise to sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress. They regard feeling … perception … choices … consciousness like this: ‘This is not mine, I am not this, this is not my self.’ When that consciousness of theirs decays and perishes, it doesn’t give rise to sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress. That’s how not grasping leads to freedom from anxiety.”