Jātipūjakattheraapadāna

“Jāyantassa vipassissa, āloko vipulo ahu; Pathavī ca pakampittha, sasāgarā sapabbatā.

Nemittā ca viyākaṁsu, buddho loke bhavissati; Aggo ca sabbasattānaṁ, janataṁ uddharissati.

Nemittānaṁ suṇitvāna, jātipūjamakāsahaṁ; Edisā pūjanā natthi, yādisā jātipūjanā.

Saṅkharitvāna kusalaṁ, sakaṁ cittaṁ pasādayiṁ; Jātipūjaṁ karitvāna, tattha kālaṅkato ahaṁ.

Yaṁ yaṁ yonupapajjāmi, devattaṁ atha mānusaṁ; Sabbe satte abhibhomi, jātipūjāyidaṁ phalaṁ.

Dhātiyo maṁ upaṭṭhanti, mama cittavasānugā; Na tā sakkonti kopetuṁ, jātipūjāyidaṁ phalaṁ.

Ekanavutito kappe, yaṁ pūjamakariṁ tadā; Duggatiṁ nābhijānāmi, jātipūjāyidaṁ phalaṁ.

Supāricariyā nāma, catuttiṁsa janādhipā; Ito tatiyakappamhi, cakkavattī mahabbalā.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā jātipūjako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Jātipūjakattherassāpadānaṁ dasamaṁ.

Mahāparivāravaggo dvādasamo.

Tassuddānaṁ

Parivārasumaṅgalā, saraṇāsanapupphiyā; Citapūjī buddhasaññī, maggupaṭṭhānajātinā; Gāthāyo navuti vuttā, gaṇitāyo vibhāvihi.