Pāyasadāyakattheraapadāna

“Suvaṇṇavaṇṇo sambuddho, Bāttiṁsavaralakkhaṇo; Pavanā abhinikkhanto, Bhikkhusaṅghapurakkhato.

Mahaccā kaṁsapātiyā, vaḍḍhetvā pāyasaṁ ahaṁ; Āhutiṁ yiṭṭhukāmo so, upanesiṁ baliṁ ahaṁ.

Bhagavā tamhi samaye, lokajeṭṭho narāsabho; Caṅkamaṁ susamārūḷho, ambare anilāyane.

Tañca acchariyaṁ disvā, abbhutaṁ lomahaṁsanaṁ; Ṭhapayitvā kaṁsapātiṁ, vipassiṁ abhivādayiṁ.

Tuvaṁ devosi sabbaññū, sadeve sahamānuse; Anukampaṁ upādāya, paṭigaṇha mahāmuni.

Paṭiggahesi bhagavā, sabbaññū lokanāyako; Mama saṅkappamaññāya, satthā loke mahāmuni.

Ekanavutito kappe, yaṁ dānamadadiṁ tadā; Duggatiṁ nābhijānāmi, pāyasassa idaṁ phalaṁ.

Ekatālīsito kappe, buddho nāmāsi khattiyo; Sattaratanasampanno, cakkavattī mahabbalo.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā pāyasadāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Pāyasadāyakattherassāpadānaṁ tatiyaṁ.