Phaladāyakattheraapadāna

“Ajjhāyako mantadharo, tiṇṇaṁ vedāna pāragū; Himavantassāvidūre, vasāmi assame ahaṁ.

Aggihuttañca me atthi, puṇḍarīkaphalāni ca; Puṭake nikkhipitvāna, dumagge laggitaṁ mayā.

Padumuttaro lokavidū, āhutīnaṁ paṭiggaho; Mamuddharitukāmo so, bhikkhanto mamupāgami.

Pasannacitto sumano, phalaṁ buddhassadāsahaṁ; Vittisañjanano mayhaṁ, diṭṭhadhammasukhāvaho.

Suvaṇṇavaṇṇo sambuddho, āhutīnaṁ paṭiggaho; Antalikkhe ṭhito satthā, imaṁ gāthaṁ abhāsatha.

‘Iminā phaladānena, cetanāpaṇidhīhi ca; Kappānaṁ satasahassaṁ, duggatiṁ nupapajjati’.

Teneva sukkamūlena, anubhotvāna sampadā; Pattomhi acalaṁ ṭhānaṁ, hitvā jayaparājayaṁ.

Ito sattasate kappe, rājā āsiṁ sumaṅgalo; Sattaratanasampanno, cakkavattī mahabbalo.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā phaladāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Phaladāyakattherassāpadānaṁ sattamaṁ.