Dhammasavaniyattheraapadāna

“Padumuttaro nāma jino, sabbadhammāna pāragū; Catusaccaṁ pakāsento, santāresi bahuṁ janaṁ.

Ahaṁ tena samayena, jaṭilo uggatāpano; Dhunanto vākacīrāni, gacchāmi ambare tadā.

Buddhaseṭṭhassa upari, gantuṁ na visahāmahaṁ; Pakkhīva selamāsajja, gamanaṁ na labhāmahaṁ.

Na me idaṁ bhūtapubbaṁ, iriyassa vikopanaṁ; Dake yathā ummujjitvā, evaṁ gacchāmi ambare.

Uḷārabhūto manujo, heṭṭhāsīno bhavissati; Handa menaṁ gavesissaṁ, api atthaṁ labheyyahaṁ.

Orohanto antalikkhā, saddamassosi satthuno; Aniccataṁ kathentassa, tamahaṁ uggahiṁ tadā.

Aniccasaññamuggayha, agamāsiṁ mamassamaṁ; Yāvatāyuṁ vasitvāna, tattha kālaṅkato ahaṁ.

Carime vattamānamhi, Taṁ dhammasavanaṁ sariṁ; Tena kammena sukatena, Tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Tiṁsakappasahassāni, devaloke ramiṁ ahaṁ; Ekapaññāsakkhattuñca, devarajjamakārayiṁ.

Ekasattatikkhattuñca, cakkavattī ahosahaṁ; Padesarajjaṁ vipulaṁ, gaṇanāto asaṅkhiyaṁ.

Pitugehe nisīditvā, samaṇo bhāvitindriyo; Gāthāya paridīpento, aniccatamudāhari.

Anussarāmi taṁ saññaṁ, saṁsaranto bhavābhave; Na koṭiṁ paṭivijjhāmi, nibbānaṁ accutaṁ padaṁ.

Aniccā vata saṅkhārā, uppādavayadhammino; Uppajjitvā nirujjhanti, tesaṁ vūpasamo sukho.

Saha gāthaṁ suṇitvāna, pubbakammaṁ anussariṁ; Ekāsane nisīditvā, arahattamapāpuṇiṁ.

Jātiyā sattavassohaṁ, arahattamapāpuṇiṁ; Upasampādayi buddho, guṇamaññāya cakkhumā.

Dārakova ahaṁ santo, karaṇīyaṁ samāpayiṁ; Kiṁ me karaṇīyaṁ ajja, sakyaputtassa sāsane.

Satasahassito kappe, yaṁ kammamakariṁ tadā; Duggatiṁ nābhijānāmi, saddhammasavane phalaṁ.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā dhammasavaniyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Dhammasavaniyattherassāpadānaṁ navamaṁ.