Soṇakoḷivisattheraapadāna

“Anomadassissa munino, lokajeṭṭhassa tādino; Sudhāya lepanaṁ katvā, caṅkamaṁ kārayiṁ ahaṁ.

Nānāvaṇṇehi pupphehi, caṅkamaṁ santhariṁ ahaṁ; Ākāse vitānaṁ katvā, bhojayiṁ buddhamuttamaṁ.

Añjaliṁ paggahetvāna, abhivādetvāna subbataṁ; Dīghasālaṁ bhagavato, niyyādesimahaṁ tadā.

Mama saṅkappamaññāya, satthā loke anuttaro; Paṭiggahesi bhagavā, anukampāya cakkhumā.

Paṭiggahetvāna sambuddho, dakkhiṇeyyo sadevake; Bhikkhusaṅghe nisīditvā, imā gāthā abhāsatha.

‘Yo so haṭṭhena cittena, dīghasālaṁ adāsi me; Tamahaṁ kittayissāmi, suṇātha mama bhāsato.

Imassa maccukālamhi, puññakammasamaṅgino; Sahassayuttassaratho, upaṭṭhissati tāvade.

Tena yānenayaṁ poso, devalokaṁ gamissati; Anumodissare devā, sampatte kusalabbhave.

Mahārahaṁ byamhaṁ seṭṭhaṁ, ratanamattikalepanaṁ; Kūṭāgāravarūpetaṁ, byamhaṁ ajjhāvasissati.

Tiṁsakappasahassāni, devaloke ramissati; Pañcavīsati kappāni, devarājā bhavissati.

Sattasattatikkhattuñca, cakkavattī bhavissati; Yasodharasanāmā te, sabbepi ekanāmakā.

Dve sampattī anubhotvā, Vaḍḍhetvā puññasañcayaṁ; Aṭṭhavīsatikappamhi, Cakkavattī bhavissati.

Tatrāpi byamhaṁ pavaraṁ, vissakammena māpitaṁ; Dasasaddāvivittaṁ taṁ, puramajjhāvasissati.

Aparimeyye ito kappe, bhūmipālo mahiddhiko; Okkāko nāma nāmena, rājā raṭṭhe bhavissati.

Soḷasitthisahassānaṁ, sabbāsaṁ pavarā ca sā; Abhijātā khattiyānī, nava putte janessati.

Nava putte janetvāna, khattiyānī marissati; Taruṇī ca piyā kaññā, mahesittaṁ karissati.

Okkākaṁ tosayitvāna, varaṁ kaññā labhissati; Varaṁ laddhāna sā kaññā, putte pabbājayissati.

Pabbājitā ca te sabbe, gamissanti naguttamaṁ; Jātibhedabhayā sabbe, bhaginīhi vasissare.

Ekā ca kaññā byādhīhi, bhavissati parikkhatā; Mā no jāti pabhijjīti, nikhaṇissanti khattiyā.

Khattiyo nīharitvāna, tāya saddhiṁ vasissati; Bhavissati tadā bhedo, okkākakulasambhavo.

Tesaṁ pajā bhavissanti, koḷiyā nāma jātiyā; Tattha mānusakaṁ bhogaṁ, anubhossatinappakaṁ.

Tamhā kāyā cavitvāna, devalokaṁ gamissati; Tatrāpi pavaraṁ byamhaṁ, labhissati manoramaṁ.

Devalokā cavitvāna, sukkamūlena codito; Āgantvāna manussattaṁ, soṇo nāma bhavissati.

Āraddhavīriyo pahitatto, Padahaṁ satthu sāsane; Sabbāsave pariññāya, Nibbāyissatināsavo.

Anantadassī bhagavā, gotamo sakyapuṅgavo; Visesaññū mahāvīro, aggaṭṭhāne ṭhapessati’.

Vuṭṭhamhi deve caturaṅgulamhi, Tiṇe anileritaaṅgaṇamhi; Ṭhatvāna yogassa payuttatādino, Tatottariṁ pāramatā na vijjati.

Uttame damathe danto, cittaṁ me supaṇīhitaṁ; Bhāro me ohito sabbo, nibbutomhi anāsavo.

Aṅgīraso mahānāgo, abhijātova kesarī; Bhikkhusaṅghe nisīditvā, etadagge ṭhapesi maṁ.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā soṇo koḷiviso thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Soṇakoḷivisattherassāpadānaṁ dutiyaṁ.