Tiṇamuṭṭhidāyakattheraapadāna

“Himavantassāvidūre, lambako nāma pabbato; Tattheva tisso sambuddho, abbhokāsamhi caṅkami.

Migaluddo pure āsiṁ, araññe kānane ahaṁ; Disvāna taṁ devadevaṁ, tiṇamuṭṭhimadāsahaṁ.

Nisīdanatthaṁ buddhassa, datvā cittaṁ pasādayiṁ; Sambuddhaṁ abhivādetvā, pakkāmiṁ uttarāmukho.

Aciraṁ gatamattassa, migarājā apothayi; Sīhena pothito santo, tattha kālaṅkato ahaṁ.

Āsanne me kataṁ kammaṁ, buddhaseṭṭhe anāsave; Sumutto saravegova, devalokamagañchahaṁ.

Yūpo tattha subho āsi, puññakammābhinimmito; Sahassakaṇḍo satabheṇḍu, dhajālu haritāmayo.

Pabhā niddhāvate tassa, sataraṁsīva uggato; Ākiṇṇo devakaññāhi, āmodiṁ kāmakāmihaṁ.

Devalokā cavitvāna, sukkamūlena codito; Āgantvāna manussattaṁ, pattomhi āsavakkhayaṁ.

Catunnavutito kappe, nisīdanamadāsahaṁ; Duggatiṁ nābhijānāmi, tiṇamuṭṭhe idaṁ phalaṁ.

Kilesā jhāpitā mayhaṁ, bhavā sabbe samūhatā; Nāgova bandhanaṁ chetvā, viharāmi anāsavo.

Svāgataṁ vata me āsi, mama buddhassa santike; Tisso vijjā anuppattā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Paṭisambhidā catasso, vimokkhāpi ca aṭṭhime; Chaḷabhiññā sacchikatā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā tiṇamuṭṭhidāyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Tiṇamuṭṭhidāyakattherassāpadānaṁ paṭhamaṁ.