Sataraṁsittheraapadāna

“Ubbiddhaṁ selamāruyha, nisīdi purisuttamo; Pabbatassāvidūramhi, brāhmaṇo mantapāragū.

Upaviṭṭhaṁ mahāvīraṁ, devadevaṁ narāsabhaṁ; Añjaliṁ paggahetvāna, santhaviṁ lokanāyakaṁ.

‘Esa buddho mahāvīro, varadhammappakāsako; Jalati aggikhandhova, bhikkhusaṅghapurakkhato.

Mahāsamuddovakkhubbho, aṇṇavova duruttaro; Migarājāvasambhīto, dhammaṁ deseti cakkhumā’.

Mama saṅkappamaññāya, padumuttaranāyako; Bhikkhusaṅghe ṭhito satthā, imā gāthā abhāsatha.

‘Yenāyaṁ añjalī dinno, buddhaseṭṭho ca thomito; Tiṁsakappasahassāni, devarajjaṁ karissati.

Kappasatasahassamhi, aṅgīrasasanāmako; Vivaṭṭacchado sambuddho, uppajjissati tāvade.

Tassa dhammesu dāyādo, oraso dhammanimmito; Sataraṁsīti nāmena, arahā so bhavissati’.

Jātiyā sattavassohaṁ, pabbajiṁ anagāriyaṁ; Sataraṁsimhi nāmena, pabhā niddhāvate mama.

Maṇḍape rukkhamūle vā, jhāyī jhānarato ahaṁ; Dhāremi antimaṁ dehaṁ, sammāsambuddhasāsane.

Saṭṭhikappasahassamhi, caturo rāmanāmakā; Sattaratanasampannā, cakkavattī mahabbalā.

Paṭisambhidā catasso, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā sataraṁsi thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Sataraṁsittherassāpadānaṁ dutiyaṁ.