Cūḷapanthakattheragāthā

“Dandhā mayhaṁ gatī āsi, paribhūto pure ahaṁ; Bhātā ca maṁ paṇāmesi, ‘gaccha dāni tuvaṁ gharaṁ’.

Sohaṁ paṇāmito santo, saṅghārāmassa koṭṭhake; Dummano tattha aṭṭhāsiṁ, sāsanasmiṁ apekkhavā.

Bhagavā tattha āgacchi, sīsaṁ mayhaṁ parāmasi; Bāhāya maṁ gahetvāna, saṅghārāmaṁ pavesayi.

Anukampāya me satthā, pādāsi pādapuñchaniṁ; ‘Etaṁ suddhaṁ adhiṭṭhehi, ekamantaṁ svadhiṭṭhitaṁ’.

Tassāhaṁ vacanaṁ sutvā, vihāsiṁ sāsane rato; Samādhiṁ paṭipādesiṁ, uttamatthassa pattiyā.

Pubbenivāsaṁ jānāmi, dibbacakkhu visodhitaṁ; Tisso vijjā anuppattā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Sahassakkhattumattānaṁ, nimminitvāna panthako; Nisīdambavane ramme, yāva kālappavedanā.

Tato me satthā pāhesi, dūtaṁ kālappavedakaṁ; Paveditamhi kālamhi, vehāsādupasaṅkamiṁ.

Vanditvā satthuno pāde, ekamantaṁ nisīdahaṁ; Nisinnaṁ maṁ viditvāna, atha satthā paṭiggahi.

Āyāgo sabbalokassa, āhutīnaṁ paṭiggaho; Puññakkhettaṁ manussānaṁ, paṭiggaṇhittha dakkhiṇan”ti. … Cūḷapanthako thero ….