Vaṅgantaputtaupasenattheragāthā

“Vivittaṁ appanigghosaṁ, vāḷamiganisevitaṁ; Seve senāsanaṁ bhikkhu, paṭisallānakāraṇā.

Saṅkārapuñjā āhatvā, susānā rathiyāhi ca; Tato saṅghāṭikaṁ katvā, lūkhaṁ dhāreyya cīvaraṁ.

Nīcaṁ manaṁ karitvāna, sapadānaṁ kulā kulaṁ; Piṇḍikāya care bhikkhu, guttadvāro susaṁvuto.

Lūkhenapi vā santusse, nāññaṁ patthe rasaṁ bahuṁ; Rasesu anugiddhassa, jhāne na ramatī mano.

Appiccho ceva santuṭṭho, pavivitto vase muni; Asaṁsaṭṭho gahaṭṭhehi, anāgārehi cūbhayaṁ.

Yathā jaḷo va mūgo va, attānaṁ dassaye tathā; Nātivelaṁ sambhāseyya, saṅghamajjhamhi paṇḍito.

Na so upavade kañci, upaghātaṁ vivajjaye; Saṁvuto pātimokkhasmiṁ, mattaññū cassa bhojane.

Suggahītanimittassa, cittassuppādakovido; Samathaṁ anuyuñjeyya, kālena ca vipassanaṁ.

Vīriyasātaccasampanno, yuttayogo sadā siyā; Na ca appatvā dukkhantaṁ, vissāsaṁ eyya paṇḍito.

Evaṁ viharamānassa, suddhikāmassa bhikkhuno; Khīyanti āsavā sabbe, nibbutiñcādhigacchatī”ti. … Upaseno vaṅgantaputto thero ….