Sabbakāmittheragāthā

“Dvipādakoyaṁ asuci, duggandho parihīrati; Nānākuṇapaparipūro, vissavanto tato tato.

Migaṁ nilīnaṁ kūṭena, baḷiseneva ambujaṁ; Vānaraṁ viya lepena, bādhayanti puthujjanaṁ.

Rūpā saddā rasā gandhā, phoṭṭhabbā ca manoramā; Pañca kāmaguṇā ete, itthirūpasmi dissare.

Ye etā upasevanti, rattacittā puthujjanā; Vaḍḍhenti kaṭasiṁ ghoraṁ, ācinanti punabbhavaṁ.

Yo cetā parivajjeti, sappasseva padā siro; Somaṁ visattikaṁ loke, sato samativattati.

Kāmesvādīnavaṁ disvā, nekkhammaṁ daṭṭhu khemato; Nissaṭo sabbakāmehi, patto me āsavakkhayo”ti. … Sabbakāmitthero …. Chakkanipāto niṭṭhito.

Uruveḷakassapo ca, thero tekicchakāri ca; Mahānāgo ca kullo ca, mālukyo sappadāsako; Kātiyāno migajālo, jento sumanasavhayo; Nhātamuni brahmadatto, sirimaṇḍo sabbakāmī ca; Gāthāyo caturāsīti, therā cettha catuddasāti.