Kuṇḍalakesātherīapadāna

“Padumuttaro nāma jino, sabbadhammāna pāragū; Ito satasahassamhi, kappe uppajji nāyako.

Tadāhaṁ haṁsavatiyaṁ, jātā seṭṭhikule ahuṁ; Nānāratanapajjote, mahāsukhasamappitā.

Upetvā taṁ mahāvīraṁ, assosiṁ dhammadesanaṁ; Tato jātappasādāhaṁ, upesiṁ saraṇaṁ jinaṁ.

Tadā mahākāruṇiko, padumuttaranāmako; Khippābhiññānamagganti, ṭhapesi bhikkhuniṁ subhaṁ.

Taṁ sutvā muditā hutvā, dānaṁ datvā mahesino; Nipacca sirasā pāde, taṁ ṭhānamabhipatthayiṁ.

Anumodi mahāvīro, ‘bhadde yaṁ tebhipatthitaṁ; Samijjhissati taṁ sabbaṁ, sukhinī hohi nibbutā.

Satasahassito kappe, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati.

Tassa dhammesu dāyādā, orasā dhammanimmitā; Bhaddākuṇḍalakesāti, hessati satthu sāvikā’.

Tena kammena sukatena, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā mānusaṁ dehaṁ, tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Tato cutā yāmamagaṁ, tatohaṁ tusitaṁ gatā; Tato ca nimmānaratiṁ, vasavattipuraṁ tato.

Yattha yatthūpapajjāmi, tassa kammassa vāhasā; Tattha tattheva rājūnaṁ, mahesittamakārayiṁ.

Tato cutā manussesu, rājūnaṁ cakkavattinaṁ; Maṇḍalīnañca rājūnaṁ, mahesittamakārayiṁ.

Sampattiṁ anubhotvāna, devesu mānusesu ca; Sabbattha sukhitā hutvā, nekakappesu saṁsariṁ.

Imamhi bhaddake kappe, brahmabandhu mahāyaso; Kassapo nāma gottena, uppajji vadataṁ varo.

Upaṭṭhāko mahesissa, tadā āsi narissaro; Kāsirājā kikī nāma, bārāṇasipuruttame.

Tassa dhītā catutthāsiṁ, bhikkhudāyīti vissutā; Dhammaṁ sutvā jinaggassa, pabbajjaṁ samarocayiṁ.

Anujāni na no tāto, agāreva tadā mayaṁ; Vīsavassasahassāni, vicarimha atanditā.

Komāribrahmacariyaṁ, rājakaññā sukhedhitā; Buddhopaṭṭhānaniratā, muditā satta dhītaro.

Samaṇī samaṇaguttā ca, bhikkhunī bhikkhudāyikā; Dhammā ceva sudhammā ca, sattamī saṅghadāyikā.

Khemā uppalavaṇṇā ca, paṭācārā ahaṁ tadā; Kisāgotamī dhammadinnā, visākhā hoti sattamī.

Tehi kammehi sukatehi, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā mānusaṁ dehaṁ, tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Pacchime ca bhave dāni, giribbajapuruttame; Jātā seṭṭhikule phīte, yadāhaṁ yobbane ṭhitā.

Coraṁ vadhatthaṁ nīyantaṁ, disvā rattā tahiṁ ahaṁ; Pitā me taṁ sahassena, mocayitvā vadhā tato.

Adāsi tassa maṁ tāto, viditvāna manaṁ mama; Tassāhamāsiṁ visaṭṭhā, atīva dayitā hitā.

So me bhūsanalobhena, balimajjhāsayo diso; Corappapātaṁ netvāna, pabbataṁ cetayī vadhaṁ.

Tadāhaṁ paṇamitvāna, sattukaṁ sukatañjalī; Rakkhantī attano pāṇaṁ, idaṁ vacanamabraviṁ.

‘Idaṁ suvaṇṇakeyūraṁ, muttā veḷuriyā bahū; Sabbaṁ harassu bhaddante, mañca dāsīti sāvaya’.

‘Oropayassu kalyāṇī, mā bāḷhaṁ paridevasi; Na cāhaṁ abhijānāmi, ahantvā dhanamābhataṁ’.

‘Yato sarāmi attānaṁ, yato pattosmi viññutaṁ; Na cāhaṁ abhijānāmi, aññaṁ piyataraṁ tayā.

Ehi taṁ upagūhissaṁ, katvāna taṁ padakkhiṇaṁ; Na ca dāni puno atthi, mama tuyhañca saṅgamo’.

‘Na hi sabbesu ṭhānesu, puriso hoti paṇḍito; Itthīpi paṇḍitā hoti, tattha tattha vicakkhaṇā.

Na hi sabbesu ṭhānesu, puriso hoti paṇḍito; Itthīpi paṇḍitā hoti, lahuṁ atthavicintikā’.

Lahuñca vata khippañca, nikaṭṭhe samacetayiṁ; Migaṁ uṇṇā yathā evaṁ, tadāhaṁ sattukaṁ vadhiṁ.

Yo ca uppatitaṁ atthaṁ, na khippamanubujjhati; So haññate mandamati, corova girigabbhare.

Yo ca uppatitaṁ atthaṁ, khippameva nibodhati; Muccate sattusambādhā, tadāhaṁ sattukā yathā.

Tadāhaṁ pātayitvāna, giriduggamhi sattukaṁ; Santikaṁ setavatthānaṁ, upetvā pabbajiṁ ahaṁ.

Saṇḍāsena ca kese me, luñcitvā sabbaso tadā; Pabbajitvāna samayaṁ, ācikkhiṁsu nirantaraṁ.

Tato taṁ uggahetvāhaṁ, nisīditvāna ekikā; Samayaṁ taṁ vicintesiṁ, suvāno mānusaṁ karaṁ.

Chinnaṁ gayha samīpe me, pātayitvā apakkami; Disvā nimittamalabhiṁ, hatthaṁ taṁ puḷavākulaṁ.

Tato uṭṭhāya saṁviggā, apucchiṁ sahadhammike; Te avocuṁ ‘vijānanti, taṁ atthaṁ sakyabhikkhavo’.

Sāhaṁ tamatthaṁ pucchissaṁ, upetvā buddhasāvake; Te mamādāya gacchiṁsu, buddhaseṭṭhassa santikaṁ.

So me dhammamadesesi, khandhāyatanadhātuyo; Asubhāniccadukkhāti, anattāti ca nāyako.

Tassa dhammaṁ suṇitvāhaṁ, dhammacakkhuṁ visodhayiṁ; Tato viññātasaddhammā, pabbajjaṁ upasampadaṁ.

Āyācito tadā āha, ‘ehi bhadde’ti nāyako; Tadāhaṁ upasampannā, parittaṁ toyamaddasaṁ.

Pādapakkhālanenāhaṁ, ñatvā saudayabbayaṁ; Tathā sabbepi saṅkhāre, īdisaṁ cintayiṁ tadā.

Tato cittaṁ vimucci me, anupādāya sabbaso; Khippābhiññānamaggaṁ me, tadā paññāpayī jino.

Iddhīsu ca vasī homi, dibbāya sotadhātuyā; Paracittāni jānāmi, satthusāsanakārikā.

Pubbenivāsaṁ jānāmi, dibbacakkhu visodhitaṁ; Khepetvā āsave sabbe, visuddhāsiṁ sunimmalā.

Pariciṇṇo mayā satthā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ; Ohito garuko bhāro, bhavanetti samūhatā.

Yassatthāya pabbajitā, agārasmānagāriyaṁ; So me attho anuppatto, sabbasaṁyojanakkhayo.

Atthadhammaniruttīsu, paṭibhāne tatheva ca; Ñāṇaṁ me vimalaṁ suddhaṁ, buddhaseṭṭhassa sāsane.

Kilesā jhāpitā mayhaṁ, bhavā sabbe samūhatā; Nāgīva bandhanaṁ chetvā, viharāmi anāsavā.

Svāgataṁ vata me āsi, mama buddhassa santike; Tisso vijjā anuppattā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Paṭisambhidā catasso, vimokkhāpi ca aṭṭhime; Chaḷabhiññā sacchikatā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ bhaddākuṇḍalakesā bhikkhunī imā gāthāyo abhāsitthāti.

Kuṇḍalakesātheriyāpadānaṁ paṭhamaṁ.