Rohinītherīgāthā

“‘Samaṇā’ti bhoti supi, ‘samaṇā’ti pabujjhasi; Samaṇāneva kittesi, samaṇī nūna bhavissasi.

Vipulaṁ annañca pānañca, samaṇānaṁ paveccasi; Rohinī dāni pucchāmi, kena te samaṇā piyā.

Akammakāmā alasā, paradattūpajīvino; Āsaṁsukā sādukāmā, kena te samaṇā piyā”.

“Cirassaṁ vata maṁ tāta, samaṇānaṁ paripucchasi; Tesaṁ te kittayissāmi, paññāsīlaparakkamaṁ.

Kammakāmā analasā, kammaseṭṭhassa kārakā; Rāgaṁ dosaṁ pajahanti, tena me samaṇā piyā.

Tīṇi pāpassa mūlāni, dhunanti sucikārino; Sabbaṁ pāpaṁ pahīnesaṁ, tena me samaṇā piyā.

Kāyakammaṁ suci nesaṁ, vacīkammañca tādisaṁ; Manokammaṁ suci nesaṁ, tena me samaṇā piyā.

Vimalā saṅkhamuttāva, suddhā santarabāhirā; Puṇṇā sukkāna dhammānaṁ, tena me samaṇā piyā.

Bahussutā dhammadharā, ariyā dhammajīvino; Atthaṁ dhammañca desenti, tena me samaṇā piyā.

Bahussutā dhammadharā, ariyā dhammajīvino; Ekaggacittā satimanto, tena me samaṇā piyā.

Dūraṅgamā satimanto, mantabhāṇī anuddhatā; Dukkhassantaṁ pajānanti, tena me samaṇā piyā.

Yasmā gāmā pakkamanti, na vilokenti kiñcanaṁ; Anapekkhāva gacchanti, tena me samaṇā piyā.

Na te saṁ koṭṭhe openti, na kumbhiṁ na khaḷopiyaṁ; Pariniṭṭhitamesānā, tena me samaṇā piyā.

Na te hiraññaṁ gaṇhanti, na suvaṇṇaṁ na rūpiyaṁ; Paccuppannena yāpenti, tena me samaṇā piyā.

Nānākulā pabbajitā, nānājanapadehi ca; Aññamaññaṁ piyāyanti, tena me samaṇā piyā”.

“Atthāya vata no bhoti, kule jātāsi rohinī; Saddhā buddhe ca dhamme ca, saṅghe ca tibbagāravā.

Tuvaṁ hetaṁ pajānāsi, puññakkhettaṁ anuttaraṁ; Amhampi ete samaṇā, paṭigaṇhanti dakkhiṇaṁ.

Patiṭṭhito hettha yañño, vipulo no bhavissati”; “Sace bhāyasi dukkhassa, sace te dukkhamappiyaṁ.

Upehi saraṇaṁ buddhaṁ, dhammaṁ saṅghañca tādinaṁ; Samādiyāhi sīlāni, taṁ te atthāya hehiti”.

“Upemi saraṇaṁ buddhaṁ, dhammaṁ saṅghañca tādinaṁ; Samādiyāmi sīlāni, taṁ me atthāya hehiti.

Brahmabandhu pure āsiṁ, so idānimhi brāhmaṇo; Tevijjo sottiyo camhi, vedagū camhi nhātako”.

… Rohinī therī ….