Subhākammāradhītutherīgāthā

“Daharāhaṁ suddhavasanā, yaṁ pure dhammamassuṇiṁ; Tassā me appamattāya, saccābhisamayo ahu.

Tatohaṁ sabbakāmesu, bhusaṁ aratimajjhagaṁ; Sakkāyasmiṁ bhayaṁ disvā, nekkhammameva pīhaye.

Hitvānahaṁ ñātigaṇaṁ, dāsakammakarāni ca; Gāmakhettāni phītāni, ramaṇīye pamodite.

Pahāyahaṁ pabbajitā, sāpateyyamanappakaṁ; Evaṁ saddhāya nikkhamma, saddhamme suppavedite.

Netaṁ assa patirūpaṁ, Ākiñcaññañhi patthaye; Yo jātarūpaṁ rajataṁ, Chaḍḍetvā punarāgame.

Rajataṁ jātarūpaṁ vā, na bodhāya na santiyā; Netaṁ samaṇasāruppaṁ, na etaṁ ariyaddhanaṁ.

Lobhanaṁ madanañcetaṁ, mohanaṁ rajavaḍḍhanaṁ; Sāsaṅkaṁ bahuāyāsaṁ, natthi cettha dhuvaṁ ṭhiti.

Ettha rattā pamattā ca, saṅkiliṭṭhamanā narā; Aññamaññena byāruddhā, puthu kubbanti medhagaṁ.

Vadho bandho parikleso, jāni sokapariddavo; Kāmesu adhipannānaṁ, dissate byasanaṁ bahuṁ.

Taṁ maṁ ñātī amittāva, kiṁ vo kāmesu yuñjatha; Jānātha maṁ pabbajitaṁ, kāmesu bhayadassiniṁ.

Na hiraññasuvaṇṇena, parikkhīyanti āsavā; Amittā vadhakā kāmā, sapattā sallabandhanā.

Taṁ maṁ ñātī amittāva, kiṁ vo kāmesu yuñjatha; Jānātha maṁ pabbajitaṁ, muṇḍaṁ saṅghāṭipārutaṁ.

Uttiṭṭhapiṇḍo uñcho ca, paṁsukūlañca cīvaraṁ; Etaṁ kho mama sāruppaṁ, anagārūpanissayo.

Vantā mahesīhi kāmā, ye dibbā ye ca mānusā; Khemaṭṭhāne vimuttā te, pattā te acalaṁ sukhaṁ.

Māhaṁ kāmehi saṅgacchiṁ, yesu tāṇaṁ na vijjati; Amittā vadhakā kāmā, aggikkhandhūpamā dukhā.

Paripantho esa bhayo, savighāto sakaṇṭako; Gedho suvisamo ceso, mahanto mohanāmukho.

Upasaggo bhīmarūpo, kāmā sappasirūpamā; Ye bālā abhinandanti, andhabhūtā puthujjanā.

Kāmapaṅkena sattā hi, bahū loke aviddasū; Pariyantaṁ na jānanti, jātiyā maraṇassa ca.

Duggatigamanaṁ maggaṁ, manussā kāmahetukaṁ; Bahuṁ ve paṭipajjanti, attano rogamāvahaṁ.

Evaṁ amittajananā, tāpanā saṅkilesikā; Lokāmisā bandhanīyā, kāmā maraṇabandhanā.

Ummādanā ullapanā, kāmā cittappamaddino; Sattānaṁ saṅkilesāya, khippaṁ mārena oḍḍitaṁ.

Anantādīnavā kāmā, bahudukkhā mahāvisā; Appassādā raṇakarā, sukkapakkhavisosanā.

Sāhaṁ etādisaṁ katvā, byasanaṁ kāmahetukaṁ; Na taṁ paccāgamissāmi, nibbānābhiratā sadā.

Raṇaṁ karitvā kāmānaṁ, sītibhāvābhikaṅkhinī; Appamattā vihassāmi, sabbasaṁyojanakkhaye.

Asokaṁ virajaṁ khemaṁ, ariyaṭṭhaṅgikaṁ ujuṁ; Taṁ maggaṁ anugacchāmi, yena tiṇṇā mahesino”.

“Imaṁ passatha dhammaṭṭhaṁ, subhaṁ kammāradhītaraṁ; Anejaṁ upasampajja, rukkhamūlamhi jhāyati.

Ajjaṭṭhamī pabbajitā, saddhā saddhammasobhanā; Vinītuppalavaṇṇāya, tevijjā maccuhāyinī.

Sāyaṁ bhujissā anaṇā, bhikkhunī bhāvitindriyā; Sabbayogavisaṁyuttā, katakiccā anāsavā”.

Taṁ sakko devasaṅghena, upasaṅkamma iddhiyā; Namassati bhūtapati, subhaṁ kammāradhītaranti.

… Subhā kammāradhītā therī ….

Vīsatinipāto niṭṭhito.