Ud 5.10
Cūḷapanthakasutta
Chưa có bản dịch tiếng Việt cho bài này. Bản dịch tiếng Anh của Tỳ-khưu Sujato được đặt cạnh để đối chiếu.
Evaṁ me sutaṁ— ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā cūḷapanthako bhagavato avidūre nisinno hoti pallaṅkaṁ ābhujitvā ujuṁ kāyaṁ paṇidhāya parimukhaṁ satiṁ upaṭṭhapetvā.
So I have heard. At one time the Buddha was staying near Sāvatthī in Jeta’s Grove, Anāthapiṇḍika’s monastery. Now at that time Venerable Cūḷapanthaka was sitting not far from the Buddha, cross-legged, his body set straight, and mindfulness brought to the present.
Addasā kho bhagavā āyasmantaṁ cūḷapanthakaṁ avidūre nisinnaṁ pallaṅkaṁ ābhujitvā ujuṁ kāyaṁ paṇidhāya parimukhaṁ satiṁ upaṭṭhapetvā.
The Buddha saw him meditating there.
Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi:
Then, understanding this matter, on that occasion the Buddha expressed this heartfelt sentiment:
“Ṭhitena kāyena ṭhitena cetasā, Tiṭṭhaṁ nisinno uda vā sayāno; Etaṁ satiṁ bhikkhu adhiṭṭhahāno, Labhetha pubbāpariyaṁ visesaṁ; Laddhāna pubbāpariyaṁ visesaṁ, Adassanaṁ maccurājassa gacche”ti. Dasamaṁ. Soṇavaggo pañcamo.
“Steady in body, steady in mind, standing, sitting or lying down: a mendicant focusing on this mindfulness gains an ever higher distinction. And when they have done so, they vanish from the King of Death.”