Kesakārīvimānavatthu

“Idaṁ vimānaṁ ruciraṁ pabhassaraṁ, Veḷuriyathambhaṁ satataṁ sunimmitaṁ; Suvaṇṇarukkhehi samantamotthataṁ, Ṭhānaṁ mamaṁ kammavipākasambhavaṁ.

Tatrūpapannā purimaccharā imā, Sataṁ sahassāni sakena kammunā; Tuvaṁsi ajjhupagatā yasassinī, Obhāsayaṁ tiṭṭhasi pubbadevatā.

Sasī adhiggayha yathā virocati, Nakkhattarājāriva tārakāgaṇaṁ; Tatheva tvaṁ accharāsaṅgaṇaṁ imaṁ, Daddallamānā yasasā virocasi.

Kuto nu āgamma anomadassane, Upapannā tvaṁ bhavanaṁ mamaṁ idaṁ; Brahmaṁva devā tidasā sahindakā, Sabbe na tappāmase dassanena tan”ti.

“Yametaṁ sakka anupucchase mamaṁ, ‘Kuto cutā tvaṁ idha āgatā’ti; Bārāṇasī nāma puratthi kāsinaṁ, Tattha ahosiṁ pure kesakārikā.

Buddhe ca dhamme ca pasannamānasā, Saṅghe ca ekantagatā asaṁsayā; Akhaṇḍasikkhāpadā āgatapphalā, Sambodhidhamme niyatā anāmayā”ti.

“Tantyābhinandāmase svāgatañca te, Dhammena ca tvaṁ yasasā virocasi; Buddhe ca dhamme ca pasannamānase, Saṅghe ca ekantagate asaṁsaye; Akhaṇḍasikkhāpade āgatapphale, Sambodhidhamme niyate anāmaye”ti.

Kesakārīvimānaṁ sattarasamaṁ.

Tassuddānaṁ

Pañca pīṭhā tayo nāvā, dīpatiladakkhiṇā dve; Pati dve suṇisā uttarā, sirimā kesakārikā; Vaggo tena pavuccatīti.

Itthivimāne paṭhamo vaggo.