Ācāmadāyikāvimānavatthu

“Piṇḍāya te carantassa, tuṇhībhūtassa tiṭṭhato; Daliddā kapaṇā nārī, parāgāraṁ apassitā.

Yā te adāsi ācāmaṁ, pasannā sehi pāṇibhi; Sā hitvā mānusaṁ dehaṁ, kaṁ nu sā disataṁ gatā”ti.

“Piṇḍāya me carantassa, tuṇhībhūtassa tiṭṭhato; Daliddā kapaṇā nārī, parāgāraṁ apassitā.

Yā me adāsi ācāmaṁ, pasannā sehi pāṇibhi; Sā hitvā mānusaṁ dehaṁ, vippamuttā ito cutā.

Nimmānaratino nāma, santi devā mahiddhikā; Tattha sā sukhitā nārī, modatācāmadāyikā”ti.

“Aho dānaṁ varākiyā, kassape suppatiṭṭhitaṁ; Parābhatena dānena, ijjhittha vata dakkhiṇā.

Yā mahesittaṁ kāreyya, cakkavattissa rājino; Nārī sabbaṅgakalyāṇī, bhattu cānomadassikā; Etassācāmadānassa, kalaṁ nāgghati soḷasiṁ.

Sataṁ nikkhā sataṁ assā, sataṁ assatarīrathā; Sataṁ kaññāsahassāni, āmuttamaṇikuṇḍalā; Etassācāmadānassa, kalaṁ nāgghanti soḷasiṁ.

Sataṁ hemavatā nāgā, īsādantā urūḷhavā; Suvaṇṇakacchā mātaṅgā, hemakappanavāsasā; Etassācāmadānassa, kalaṁ nāgghati soḷasiṁ.

Catunnamapi dīpānaṁ, issaraṁ yodha kāraye; Etassācāmadānassa, kalaṁ nāgghati soḷasin”ti.

Ācāmadāyikāvimānaṁ tatiyaṁ.