Niddāvimānavatthu

“Abhikkantena vaṇṇena, yā tvaṁ tiṭṭhasi devate; Obhāsentī disā sabbā, osadhī viya tārakā.

Kena tetādiso vaṇṇo, …pe… Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

Sā devatā attamanā, …pe… yassa kammassidaṁ phalaṁ.

“Niddāti mamaṁ aññaṁsu, Rājagahasmiṁ upāsikā; Saddhā sīlena sampannā, Saṁvibhāgaratā sadā.

Acchādanañca bhattañca, senāsanaṁ padīpiyaṁ; Adāsiṁ ujubhūtesu, vippasannena cetasā.

Cātuddasiṁ pañcadasiṁ, yā ca pakkhassa aṭṭhamī; Pāṭihāriyapakkhañca, aṭṭhaṅgasusamāgataṁ.

Uposathaṁ upavasissaṁ, sadā sīlesu saṁvutā; Saññamā saṁvibhāgā ca, vimānaṁ āvasāmahaṁ.

Pāṇātipātā viratā, musāvādā ca saññatā; Theyyā ca aticārā ca, majjapānā ca ārakā.

Pañcasikkhāpade ratā, ariyasaccāna kovidā; Upāsikā cakkhumato, gotamassa yasassino.

Tena metādiso vaṇṇo, …pe… vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.

Niddāvimānaṁ aṭṭhamaṁ.