Mañjiṭṭhakavimānavatthu

“Mañjiṭṭhake vimānasmiṁ, soṇṇavālukasanthate; Pañcaṅgikena tūriyena, ramasi suppavādite.

Tamhā vimānā oruyha, nimmitā ratanāmayā; Ogāhasi sālavanaṁ, pupphitaṁ sabbakālikaṁ.

Yassa yasseva sālassa, mūle tiṭṭhasi devate; So so muñcati pupphāni, onamitvā dumuttamo.

Vāteritaṁ sālavanaṁ, ādhutaṁ dijasevitaṁ; Vāti gandho disā sabbā, rukkho mañjūsako yathā.

Ghāyase taṁ sucigandhaṁ, rūpaṁ passasi amānusaṁ; Devate pucchitācikkha, kissa kammassidaṁ phalan”ti.

“Ahaṁ manussesu manussabhūtā, Dāsī ayirakule ahuṁ; Buddhaṁ nisinnaṁ disvāna, Sālapupphehi okiriṁ.

Vaṭaṁsakañca sukataṁ, sālapupphamayaṁ ahaṁ; Buddhassa upanāmesiṁ, pasannā sehi pāṇibhi.

Tāhaṁ kammaṁ karitvāna, kusalaṁ buddhavaṇṇitaṁ; Apetasokā sukhitā, sampamodāmanāmayā”ti.

Mañjiṭṭhakavimānaṁ paṭhamaṁ.