Kakkaṭakarasadāyakavimānavatthu

“Uccamidaṁ maṇithūṇaṁ vimānaṁ, Samantato dvādasa yojanāni; Kūṭāgārā sattasatā uḷārā, Veḷuriyathambhā rucakatthatā subhā.

Tatthacchasi pivasi khādasi ca, Dibbā ca vīṇā pavadanti vagguṁ; Dibbā rasā kāmaguṇettha pañca, Nāriyo ca naccanti suvaṇṇachannā.

Kena tetādiso vaṇṇo, kena te idha mijjhati; Uppajjanti ca te bhogā, ye keci manaso piyā.

Pucchāmi taṁ deva mahānubhāva, Manussabhūto kimakāsi puññaṁ; Kenāsi evaṁ jalitānubhāvo, Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

So devaputto attamano, moggallānena pucchito; Pañhaṁ puṭṭho viyākāsi, yassa kammassidaṁ phalaṁ.

“Satisamuppādakaro, dvāre kakkaṭako ṭhito; Niṭṭhito jātarūpassa, sobhati dasapādako.

Tena metādiso vaṇṇo, tena me idha mijjhati; Uppajjanti ca me bhogā, ye keci manaso piyā.

Akkhāmi te bhikkhu mahānubhāva, Manussabhūto yamakāsi puññaṁ; Tenamhi evaṁ jalitānubhāvo, Vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.

Kakkaṭakarasadāyakavimānaṁ catutthaṁ.

(Anantaraṁ pañcavimānaṁ yathā kakkaṭakarasadāyakavimānaṁ tathā vitthāretabbaṁ.)