Phaladāyakavimānavatthu

“Uccamidaṁ maṇithūṇaṁ vimānaṁ, Samantato soḷasa yojanāni; Kūṭāgārā sattasatā uḷārā, Veḷuriyathambhā rucakatthatā subhā.

Tatthacchasi pivasi khādasi ca, Dibbā ca vīṇā pavadanti vagguṁ; Aṭṭhaṭṭhakā sikkhitā sādhurūpā, Dibbā ca kaññā tidasacarā uḷārā; Naccanti gāyanti pamodayanti.

Deviddhipattosi mahānubhāvo, Manussabhūto kimakāsi puññaṁ; Kenāsi evaṁ jalitānubhāvo, Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

So devaputto attamano, …pe… Yassa kammassidaṁ phalaṁ.

“Phaladāyī phalaṁ vipulaṁ labhati, Dadamujugatesu pasannamānaso; So hi pamodati saggagato tidive, Anubhoti ca puññaphalaṁ vipulaṁ.

Tavevāhaṁ mahāmuni, Adāsiṁ caturo phale.

Tasmā hi phalaṁ alameva dātuṁ, Niccaṁ manussena sukhatthikena; Dibbāni vā patthayatā sukhāni, Manussasobhaggatamicchatā vā.

Tena metādiso vaṇṇo, …pe… Vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.

Phaladāyakavimānaṁ tatiyaṁ.