Avāriyajātaka

“Māsu kujjha bhūmipati, māsu kujjha rathesabha; Kuddhaṁ appaṭikujjhanto, rājā raṭṭhassa pūjito.

Gāme vā yadi vāraññe, ninne vā yadi vā thale; Sabbattha anusāsāmi, māsu kujjha rathesabha”.

“Avāriyapitā nāma, ahu gaṅgāya nāviko; Pubbe janaṁ tāretvāna, pacchā yācati vetanaṁ; Tenassa bhaṇḍanaṁ hoti, na ca bhogehi vaḍḍhati”.

“Atiṇṇaṁyeva yācassu, apāraṁ tāta nāvika; Añño hi tiṇṇassa mano, añño hoti pāresino.

Gāme vā yadi vāraññe, ninne vā yadi vā thale; Sabbattha anusāsāmi, māsu kujjhittha nāvika”.

“Yāyevānusāsaniyā, rājā gāmavaraṁ adā; Tāyevānusāsaniyā, nāviko paharī mukhaṁ.

Bhattaṁ bhinnaṁ hatā bhariyā, Gabbho ca patito chamā; Migova jātarūpena, Na tenatthaṁ abandhi sū”ti.

Avāriyajātakaṁ paṭhamaṁ.