Pārāvatajātaka

“Cirassaṁ vata passāmi, sahāyaṁ maṇidhārinaṁ; Sukatā massukuttiyā, sobhate vata me sakhā”.

“Parūḷhakacchanakhalomo, ahaṁ kammesu byāvaṭo; Cirassaṁ nhāpitaṁ laddhā, lomaṁ taṁ ajja hārayiṁ”.

“Yannu lomaṁ ahāresi, dullabhaṁ laddha kappakaṁ; Atha kiñcarahi te samma, kaṇṭhe kiṇikiṇāyati”.

“Manussasukhumālānaṁ, maṇi kaṇṭhesu lambati; Tesāhaṁ anusikkhāmi, mā tvaṁ maññi davā kataṁ.

Sacepimaṁ pihayasi, massukuttiṁ sukāritaṁ; Kārayissāmi te samma, maṇiñcāpi dadāmi te”.

“Tvaññeva maṇinā channo, Sukatāya ca massuyā; Āmanta kho taṁ gacchāmi, Piyaṁ me tavadassanan”ti.

Pārāvatajātakaṁ dasamaṁ. Kharaputtavaggo dutiyo.

Tassuddānaṁ

Atha passa sasūci ca tuṇḍilako, Miga mayhakapañcamapakkhivaro; Atha pañjali vārija mejjha puna, Atha vaṭṭa kapotavarena dasāti.

Atha vagguddānaṁ

Atha vaggaṁ pakittissaṁ, chanipātaṁ varuttame; Avāriyā ca kharo ca, dve ca vuttā subyañjanāti.

Chakkanipātaṁ niṭṭhitaṁ.