Kukkujātaka

“Diyaḍḍhakukkū udayena kaṇṇikā, Vidatthiyo aṭṭha parikkhipanti naṁ; Sā siṁsapā sāramayā apheggukā, Kuhiṁ ṭhitā upparito na dhaṁsati”.

“Yā tiṁsati sāramayā anujjukā, Parikiriya gopānasiyo samaṁ ṭhitā; Tāhi susaṅgahitā balasā pīḷitā, Samaṁ ṭhitā upparito na dhaṁsati.

Evampi mittehi daḷhehi paṇḍito, Abhejjarūpehi sucīhi mantibhi; Susaṅgahīto siriyā na dhaṁsati, Gopānasī bhāravahāva kaṇṇikā.

Kharattacaṁ bellaṁ yathāpi satthavā, Anāmasantopi karoti tittakaṁ; Samāharaṁ sāduṁ karoti patthiva, Asāduṁ kayirā tanubandhamuddharaṁ.

Evampi gāmanigamesu paṇḍito, Asāhasaṁ rājadhanāni saṅgharaṁ; Dhammānuvattī paṭipajjamāno, Sa phāti kayirā aviheṭhayaṁ paraṁ.

Odātamūlaṁ sucivārisambhavaṁ, Jātaṁ yathā pokkharaṇīsu ambujaṁ; Padumaṁ yathā agginikāsiphālimaṁ, Na kaddamo na rajo na vāri limpati.

Evampi vohārasuciṁ asāhasaṁ, Visuddhakammantamapetapāpakaṁ; Na limpati kammakilesa tādiso, Jātaṁ yathā pokkharaṇīsu ambujan”ti.

Kukkujātakaṁ paṭhamaṁ.