Mahākapijātaka

“Attānaṁ saṅkamaṁ katvā, Yo sotthiṁ samatārayi; Kiṁ tvaṁ tesaṁ kime tuyhaṁ, Honti ete mahākapi”.

“Rājāhaṁ issaro tesaṁ, yūthassa parihārako; Tesaṁ sokaparetānaṁ, bhītānaṁ te arindama.

Ullaṅghayitvā attānaṁ, vissaṭṭhadhanuno sataṁ; Tato aparapādesu, daḷhaṁ bandhaṁ latāguṇaṁ.

Chinnabbhamiva vātena, Nuṇṇo rukkhaṁ upāgamiṁ; Sohaṁ appabhavaṁ tattha, Sākhaṁ hatthehi aggahiṁ.

Taṁ maṁ viyāyataṁ santaṁ, sākhāya ca latāya ca; Samanukkamantā pādehi, sotthiṁ sākhāmigā gatā.

Taṁ maṁ na tapate bandho, mato me na tapessati; Sukhamāharitaṁ tesaṁ, yesaṁ rajjamakārayiṁ.

Esā te upamā rāja, taṁ suṇohi arindama; Raññā raṭṭhassa yoggassa, balassa nigamassa ca; Sabbesaṁ sukhameṭṭhabbaṁ, khattiyena pajānatā”ti.

Mahākapijātakaṁ dutiyaṁ.