Kumbhakārajātaka

“Ambāhamaddaṁ vanamantarasmiṁ, Nīlobhāsaṁ phalitaṁ saṁvirūḷhaṁ; Tamaddasaṁ phalahetu vibhaggaṁ, Taṁ disvā bhikkhācariyaṁ carāmi.

Selaṁ sumaṭṭhaṁ naravīraniṭṭhitaṁ, Nārī yugaṁ dhārayi appasaddaṁ; Dutiyañca āgamma ahosi saddo, Taṁ disvā bhikkhācariyaṁ carāmi.

Dijā dijaṁ kuṇapamāharantaṁ, Ekaṁ samānaṁ bahukā samecca; Āhārahetū paripātayiṁsu, Taṁ disvā bhikkhācariyaṁ carāmi.

Usabhāhamaddaṁ yūthassa majjhe, Calakkakuṁ vaṇṇabalūpapannaṁ; Tamaddasaṁ kāmahetu vitunnaṁ, Taṁ disvā bhikkhācariyaṁ carāmi”.

“Karaṇḍako kaliṅgānaṁ, gandhārānañca naggaji; Nimirājā videhānaṁ, pañcālānañca dummukho; Ete raṭṭhāni hitvāna, pabbajiṁsu akiñcanā.

Sabbepime devasamā samāgatā, Aggī yathā pajjalito tathevime; Ahampi eko carissāmi bhaggavi, Hitvāna kāmāni yathodhikāni”.

“Ayameva kālo na hi añño atthi, Anusāsitā me na bhaveyya pacchā; Ahampi ekā carissāmi bhaggava, Sakuṇīva muttā purisassa hatthā”.

“Āmaṁ pakkañca jānanti, atho loṇaṁ aloṇakaṁ; Tamahaṁ disvāna pabbajiṁ, careva tvaṁ carāmahan”ti.

Kumbhakārajātakaṁ tatiyaṁ.