Kaccānijātaka

“Odātavatthā suci allakesā, Kaccāni kiṁ kumbhimadhissayitvā; Piṭṭhā tilā dhovasi taṇḍulāni, Tilodano hehiti kissahetu”.

“Na kho ayaṁ brāhmaṇa bhojanatthā, Tilodano hehiti sādhupakko; Dhammo mato tassa pahuttamajja, Ahaṁ karissāmi susānamajjhe”.

“Anuvicca kaccāni karohi kiccaṁ, Dhammo mato ko nu taveva saṁsi; Sahassanetto atulānubhāvo, Na miyyatī dhammavaro kadāci”.

“Daḷhappamāṇaṁ mama ettha brahme, Dhammo mato natthi mamettha kaṅkhā; Yeyeva dāni pāpā bhavanti, Te teva dāni sukhitā bhavanti.

Suṇisā hi mayhaṁ vañjhā ahosi, Sā maṁ vadhitvāna vijāyi puttaṁ; Sā dāni sabbassa kulassa issarā, Ahaṁ panamhi apaviddhā ekikā”.

“Jīvāmi vohaṁ na matohamasmi, Taveva atthāya idhāgatosmi; Yā taṁ vadhitvāna vijāyi puttaṁ, Sahāva puttena karomi bhasmaṁ”.

“Evañca te ruccati devarāja, Mameva atthāya idhāgatosi; Ahañca putto suṇisā ca nattā, Sammodamānā gharamāvasema”.

“Evañca te ruccati kātiyāni, Hatāpi santā na jahāsi dhammaṁ; Tuvañca putto suṇisā ca nattā, Sammodamānā gharamāvasetha.

Sā kātiyānī suṇisāya saddhiṁ, Sammodamānā gharamāvasittha; Putto ca nattā ca upaṭṭhahiṁsu, Devānamindena adhiggahītā”ti.

Kaccānijātakaṁ paṭhamaṁ.