Aṭṭhasaddajātaka

“Idaṁ pure ninnamāhu, bahumacchaṁ mahodakaṁ; Āvāso bakarājassa, pettikaṁ bhavanaṁ mama; Tyajja bhekena yāpema, okaṁ na vijahāmase”.

“Ko dutiyaṁ asīlissa, bandharassakkhi bhecchati; Ko me putte kulāvakaṁ, mañca sotthiṁ karissati”.

“Sabbā parikkhayā pheggu, yāva tassā gatī ahu; Khīṇabhakkho mahārāja, sāre na ramatī ghuṇo”.

“Sā nūnāhaṁ ito gantvā, rañño muttā nivesanā; Attānaṁ ramayissāmi, dumasākhaniketinī”.

“So nūnāhaṁ ito gantvā, rañño mutto nivesanā; Aggodakāni pissāmi, yūthassa purato vajaṁ”.

“Taṁ maṁ kāmehi sammattaṁ, rattaṁ kāmesu mucchitaṁ; Ānayī bharato luddo, bāhiko bhaddamatthu te”.

“Andhakāratimisāyaṁ, tuṅge uparipabbate; Sā maṁ saṇhena mudunā, mā pādaṁ khali yasmani”.

“Asaṁsayaṁ jātikhayantadassī, Na gabbhaseyyaṁ punarāvajissaṁ; Ayamantimā pacchimā gabbhaseyyā, Khīṇo me saṁsāro punabbhavāyā”ti.

Aṭṭhasaddajātakaṁ dutiyaṁ.