Sulasājātaka

“Idaṁ suvaṇṇakāyūraṁ, muttā veḷuriyā bahū; Sabbaṁ harassu bhaddante, mañca dāsīti sāvaya”.

“Oropayassu kalyāṇi, mā bāḷhaṁ paridevasi; Na cāhaṁ abhijānāmi, ahantvā dhanamābhataṁ”.

“Yato sarāmi attānaṁ, yato pattāsmi viññutaṁ; Na cāhaṁ abhijānāmi, aññaṁ piyataraṁ tayā.

Ehi taṁ upagūhissaṁ, karissañca padakkhiṇaṁ; Na hi dāni puna atthi, mama tuyhañca saṅgamo”.

“Na hi sabbesu ṭhānesu, puriso hoti paṇḍito; Itthīpi paṇḍitā hoti, tattha tattha vicakkhaṇā.

Na hi sabbesu ṭhānesu, puriso hoti paṇḍito; Itthīpi paṇḍitā hoti, lahuṁ atthaṁ vicintikā.

Lahuñca vata khippañca, nikaṭṭhe samacetayi; Migaṁ puṇṇāyateneva, sulasā sattukaṁ vadhi.

Yodha uppatitaṁ atthaṁ, na khippamanubujjhati; So haññati mandamati, corova girigabbhare.

Yo ca uppatitaṁ atthaṁ, khippameva nibodhati; Muccate sattusambādhā, sulasā sattukāmivā”ti.

Sulasājātakaṁ tatiyaṁ.