Indriyajātaka

“Yo indriyānaṁ kāmena, vasaṁ nārada gacchati; So pariccajjubho loke, jīvantova visussati.

Sukhassānantaraṁ dukkhaṁ, dukkhassānantaraṁ sukhaṁ; Sosi patto sukhā dukkhaṁ, pāṭikaṅkha varaṁ sukhaṁ.

Kicchakāle kicchasaho, yo kicchaṁ nātivattati; Sa kicchantaṁ sukhaṁ dhīro, yogaṁ samadhigacchati.

Na heva kāmāna kāmā, nānatthā nātthakāraṇā; Na katañca niraṅkatvā, dhammā cavitumarahasi”.

“Dakkhaṁ gahapatī sādhu, saṁvibhajjañca bhojanaṁ; Ahāso atthalābhesu, atthabyāpatti abyatho”.

“Ettāvatetaṁ paṇḍiccaṁ, api so devilo bravi; Na yito kiñci pāpiyo, yo indriyānaṁ vasaṁ vaje”.

“Amittānaṁva hatthatthaṁ, sivi pappoti māmiva; Kammaṁ vijjañca dakkheyyaṁ, vivāhaṁ sīlamaddavaṁ; Ete ca yase hāpetvā, nibbatto sehi kammehi.

Sohaṁ sahassajīnova, abandhu aparāyaṇo; Ariyadhammā apakkanto, yathā peto tathevahaṁ.

Sukhakāme dukkhāpetvā, āpannosmi padaṁ imaṁ; So sukhaṁ nādhigacchāmi, ṭhito bhāṇumatāmivā”ti.

Indriyajātakaṁ sattamaṁ.