Haliddirāgajātaka

“Sutitikkhaṁ araññamhi, pantamhi sayanāsane; Ye ca gāme titikkhanti, te uḷāratarā tayā”.

“Araññā gāmamāgamma, kiṁsīlaṁ kiṁvataṁ ahaṁ; Purisaṁ tāta seveyyaṁ, taṁ me akkhāhi pucchito”.

“Yo te vissāsaye tāta, vissāsañca khameyya te; Sussūsī ca titikkhī ca, taṁ bhajehi ito gato.

Yassa kāyena vācāya, manasā natthi dukkaṭaṁ; Urasīva patiṭṭhāya, taṁ bhajehi ito gato.

Yo ca dhammena carati, carantopi na maññati; Visuddhakāriṁ sappaññaṁ, taṁ bhajehi ito gato.

Haliddirāgaṁ kapicittaṁ, purisaṁ rāgavirāginaṁ; Tādisaṁ tāta mā sevi, nimmanussampi ce siyā.

Āsīvisaṁva kupitaṁ, mīḷhalittaṁ mahāpathaṁ; Ārakā parivajjehi, yānīva visamaṁ pathaṁ.

Anatthā tāta vaḍḍhanti, bālaṁ accupasevato; Māssu bālena saṅgacchi, amitteneva sabbadā.

Taṁ tāhaṁ tāta yācāmi, karassu vacanaṁ mama; Māssu bālena saṅgacchi, dukkho bālehi saṅgamo”ti.

Haliddirāgajātakaṁ navamaṁ.