Pūtimaṁsajātaka

“Na kho me ruccati āḷi, pūtimaṁsassa pekkhanā; Etādisā sakhārasmā, ārakā parivajjaye”.

“Ummattikā ayaṁ veṇī, vaṇṇeti patino sakhiṁ; Pajjhāyi paṭigacchantiṁ, āgataṁ meṇḍamātaraṁ”.

“Tvaṁ khosi samma ummatto, dummedho avicakkhaṇo; Yo tvaṁ matālayaṁ katvā, akālena vipekkhasi”.

“Na akāle vipekkheyya, kāle pekkheyya paṇḍito; Pūtimaṁsova pajjhāyi, yo akāle vipekkhati”.

“Piyaṁ kho āḷi me hotu, puṇṇapattaṁ dadāhi me; Pati sañjīvito mayhaṁ, eyyāsi piyapucchikā”.

“Piyaṁ kho āḷi te hotu, puṇṇapattaṁ dadāmi te; Mahatā parivārena, essaṁ kayirāhi bhojanaṁ”.

“Kīdiso tuyhaṁ parivāro, yesaṁ kāhāmi bhojanaṁ; Kiṁnāmakā ca te sabbe, taṁ me akkhāhi pucchitā”.

“Māliyo caturakkho ca, piṅgiyo atha jambuko; Ediso mayhaṁ parivāro, tesaṁ kayirāhi bhojanaṁ”.

“Nikkhantāya agārasmā, bhaṇḍakampi vinassati; Ārogyaṁ āḷino vajjaṁ, idheva vasa māgamā”ti.

Pūtimaṁsajātakaṁ ekādasamaṁ.