Kukkuṭajātaka

“Nāsmase katapāpamhi, nāsmase alikavādine; Nāsmase attatthapaññamhi, atisantepi nāsmase.

Bhavanti heke purisā, gopipāsikajātikā; Ghasanti maññe mittāni, vācāya na ca kammunā.

Sukkhañjalipaggahitā, vācāya paliguṇṭhitā; Manussapheggū nāsīde, yasmiṁ natthi kataññutā.

Na hi aññaññacittānaṁ, itthīnaṁ purisāna vā; Nānāvikatvā saṁsaggaṁ, tādisampi ca nāsmase.

Anariyakammamokkantaṁ, athetaṁ sabbaghātinaṁ; Nisitaṁva paṭicchannaṁ, tādisampi ca nāsmase.

Mittarūpenidhekacce, sākhalyena acetasā; Vividhehi upāyanti, tādisampi ca nāsmase.

Āmisaṁ vā dhanaṁ vāpi, yattha passati tādiso; Dubbhiṁ karoti dummedho, tañca hantvāna gacchati”.

“Mittarūpena bahavo, channā sevanti sattavo; Jahe kāpurise hete, kukkuṭo viya senakaṁ.

Yo ca uppatitaṁ atthaṁ, na khippamanubujjhati; Amittavasamanveti, pacchā ca anutappati.

Yo ca uppatitaṁ atthaṁ, khippameva nibodhati; Muccate sattusambādhā, kukkuṭo viya senakā.

Taṁ tādisaṁ kūṭamivoḍḍitaṁ vane, Adhammikaṁ niccavidhaṁsakārinaṁ; Ārā vivajjeyya naro vicakkhaṇo, Senaṁ yathā kukkuṭo vaṁsakānane”ti.

Kukkuṭajātakaṁ dasamaṁ.