Maṭṭhakuṇḍalījātaka

“Alaṅkato maṭṭhakuṇḍalī, Māladhārī haricandanussado; Bāhā paggayha kandasi, Vanamajjhe kiṁ dukkhito tuvaṁ”.

“Sovaṇṇamayo pabhassaro, Uppanno rathapañjaro mama; Tassa cakkayugaṁ na vindāmi, Tena dukkhena jahāmi jīvitaṁ”.

“Sovaṇṇamayaṁ maṇīmayaṁ, Lohamayaṁ atha rūpiyāmayaṁ; Pāvada rathaṁ karissāmi te, Cakkayugaṁ paṭipādayāmi taṁ”.

“So māṇavo tassa pāvadi, Candasūriyā ubhayettha bhātaro; Sovaṇṇamayo ratho mama, Tena cakkayugena sobhati”.

“Bālo kho tvaṁsi māṇava, Yo tvaṁ patthayase apatthiyaṁ; Maññāmi tuvaṁ marissasi, Na hi tvaṁ lacchasi candasūriye”.

“Gamanāgamanampi dissati, Vaṇṇadhātu ubhayettha vīthiyo; Peto pana neva dissati, Ko nu kho kandataṁ bālyataro”.

“Saccaṁ kho vadesi māṇava, Ahameva kandataṁ bālyataro; Candaṁ viya dārako rudaṁ, Petaṁ kālakatābhipatthaye.

Ādittaṁ vata maṁ santaṁ, ghatasittaṁva pāvakaṁ; Vārinā viya osiñcaṁ, sabbaṁ nibbāpaye daraṁ.

Abbahī vata me sallaṁ, yamāsi hadayassitaṁ; Yo me sokaparetassa, puttasokaṁ apānudi.

Sohaṁ abbūḷhasallosmi, vītasoko anāvilo; Na socāmi na rodāmi, tava sutvāna māṇavā”ti.

Maṭṭhakuṇḍalījātakaṁ ekādasamaṁ.