Bhūripaññajātaka

“Saccaṁ kira tvaṁ api bhūripañña, Yā tādisī sīri dhitī matī ca; Na tāyatebhāvavasūpanitaṁ, Yo yavakaṁ bhuñjasi appasūpaṁ”.

“Sukhaṁ dukkhena paripācayanto, Kālā kālaṁ vicinaṁ chandachanno; Atthassa dvārāni avāpuranto, Tenāhaṁ tussāmi yavodanena.

Kālañca ñatvā abhijīhanāya, Mantehi atthaṁ paripācayitvā; Vijambhissaṁ sīhavijambhitāni, Tāyiddhiyā dakkhasi maṁ punāpi”.

“Sukhīpi heke na karonti pāpaṁ, Avaṇṇasaṁsaggabhayā puneke; Pahū samāno vipulatthacintī, Kiṅkāraṇā me na karosi dukkhaṁ”.

“Na paṇḍitā attasukhassa hetu, Pāpāni kammāni samācaranti; Dukkhena phuṭṭhā khalitāpi santā, Chandā ca dosā na jahanti dhammaṁ”.

“Yena kenaci vaṇṇena, mudunā dāruṇena vā; Uddhare dīnamattānaṁ, pacchā dhammaṁ samācare”.

“Yassa rukkhassa chāyāya, nisīdeyya sayeyya vā; Na tassa sākhaṁ bhañjeyya, mittadubbho hi pāpako.

Yassāpi dhammaṁ puriso vijaññā, Ye cassa kaṅkhaṁ vinayanti santo; Taṁ hissa dīpañca parāyanañca, Na tena mettiṁ jarayetha pañño”.

“Alaso gihī kāmabhogī na sādhu, Asaññato pabbajito na sādhu; Rājā na sādhu anisammakārī, Yo paṇḍito kodhano taṁ na sādhu.

Nisamma khattiyo kayirā, nānisamma disampati; Nisammakārino rāja, yaso kitti ca vaḍḍhatī”ti.

Bhūripaññajātakaṁ cuddasamaṁ.