Mahāmaṅgalajātaka

“Kiṁsu naro jappamadhiccakāle, Kaṁ vā vijjaṁ katamaṁ vā sutānaṁ; So macco asmiñca paramhi loke, Kathaṁ karo sotthānena gutto”.

“Yassa devā pitaro ca sabbe, Sarīsapā sabbabhūtāni cāpi; Mettāya niccaṁ apacitāni honti, Bhūtesu ve sotthānaṁ tadāhu”.

“Yo sabbalokassa nivātavutti, Itthīpumānaṁ sahadārakānaṁ; Khantā duruttānamappaṭikūlavādī, Adhivāsanaṁ sotthānaṁ tadāhu.

Yo nāvajānāti sahāyamitte, Sippena kulyāhi dhanena jaccā; Rucipañño atthakāle matīmā, Sahāyesu ve sotthānaṁ tadāhu.

Mittāni ve yassa bhavanti santo, Saṁvissatthā avisaṁvādakassa; Na mittadubbhī saṁvibhāgī dhanena, Mittesu ve sotthānaṁ tadāhu.

Yassa bhariyā tulyavayā samaggā, Anubbatā dhammakāmā pajātā; Koliniyā sīlavatī patibbatā, Dāresu ve sotthānaṁ tadāhu.

Yassa rājā bhūtapati yasassī, Jānāti soceyyaṁ parakkamañca; Advejjhatā suhadayaṁ mamanti, Rājūsu ve sotthānaṁ tadāhu.

Annañca pānañca dadāti saddho, Mālañca gandhañca vilepanañca; Pasannacitto anumodamāno, Saggesu ve sotthānaṁ tadāhu.

Yamariyadhammena punanti vuddhā, Ārādhitā samacariyāya santo; Bahussutā isayo sīlavanto, Arahantamajjhe sotthānaṁ tadāhu.

Etāni kho sotthānāni loke, Viññuppasatthāni sukhudrayāni; Tānīdha sevetha naro sapañño, Na hi maṅgale kiñcanamatthi saccan”ti.

Mahāmaṅgalajātakaṁ pannarasamaṁ.